Hindi agad napansin ni Gabriel ang marahang pagbukas ng lumang pinto sa dulo ng pasilyo. Sa katunayan, kung hindi lamang siya nasanay sa mga gusaling matagal nang pinabayaan ng panahon, maaaring naipagkamali rin niya ang halos hindi marinig na paglangitngit nito sa ordinaryong paggalaw ng lumang kahoy na inuuga ng malamig na hangin. Ngunit may mga tunog na natututuhan lamang makilala ng isang taong maraming taon nang nabubuhay sa pagitan ng hinala at katotohanan. Ang tunog na iyon ay hindi likha ng hangin. Masyado itong maingat. Masyado itong kontrolado. At higit sa lahat, dumating ito sa sandaling nagsimula nang magsalita ang matandang notaryo tungkol sa gabing matagal niyang ikinulong sa kanyang alaala.
Hindi siya lumingon agad. Sa halip ay bahagya lamang niyang inangat ang kamay bilang
