Sa pagkakataong iyon ay hindi na niya ito binasa bilang anak. Binasa niya ito bilang isang taong naghahanap ng katotohanan.
Napansin niyang may isang salita roong dalawang ulit na ginamit. Hindi niya iyon napansin kanina. Hindi rin ito mahalata sa unang basa.
Ngunit habang mas matagal niyang pinagmamasdan ang sulat, mas lalo niyang naunawaan na ang kanyang ina ay hindi basta nagsusulat. Pinipili nito ang bawat salita. At kung may salitang inulit... May dahilan. Hindi pa niya alam kung ano iyon.
Ngunit pakiramdam niya ay iyon ang susunod na piraso ng palaisipan.
Hindi niya muna binanggit ang kanyang napansin. Natutuhan na niyang hindi lahat ng natutuklasan ay kailangang sabihin kaagad.
May mga katotohanang kailangang hayaang huminog, sapagkat kapag pinilit mong unawain nang wala pa sa
