Between Hershey And Kisses (Filipino)

“ANG bongga talaga ng hotel na ito!” Kisses was playfully walking along the hallway. She’s in the 18th floor of Neryz Ennael, a five-star hotel in the middle of Makati. She was about to meet the owner of Chembrant, ang first class restaurant sa loob prestigious hotel na iyon para sa isang mahalagang meeting. She was the CEO of Dernadez Events Services. The company offered all kinds of event management both corporate and special events.             Masuwerteng nakuha ng company niya ang coverage ng maituturing na wedding of the year ng bansa—ang kasal ng sikat na singer na si Rover Manalili ng Sheyron Band at ng isang successful young businesswoman ng bansa na si Lovely Apple Canilao. Dagdag exposure na naman iyon sa negosyong namana pa niya sa kanyang magulang kaya heto siya, hands on sa wedding preparations. Gusto ng celebrity couple na Chembrant ang mag-cater para sa garden wedding na magaganap sa Hacienda Canilao at sa isang intimate after wedding party na gaganapin naman sa Neryz Ennael.  May kaunti lang siyang problema. Chembrant was not offering off-site catering services. The restaurant only catered events held at the Leanne Hall, ang grand ball area ng hotel. Kaya naman nagpa-schedule na siya ng meeting sa Chef at sa may-ari  ng hotel mismo para makipag-negotiate.               Nagsimulang makilala sa industry ng event management ang Dernadez nang magkaroon ang company ng mga celebrity clients na nagpapaayos ng birthday parties, engagement parties, binyag, at kasal.  At dahil sa magagandang feedback, nagtuloy-tuloy ang pag-asenso ng Dernadez mula sa pagiging maliit na events company hanggang sa maging big time company na ito.  Maging mga sikat na negosyante ay kinukuha na rin ang serbisyo ng Dernadez para mag-organize ng kanilang mga corporate events. All in all, that made Maria Kisses D. Sandoval a young filthy rich businesswoman at the age of twenty five.              Pero sa kabila ng successful career, nanatiling humble at simple si Kisses. Wala siyang ibang hangad sa buhay kung ’di ang ’wag mabigo ang magulang sa larangan ng pagnenegosyo at ang magtapat na sa kanya ang best friend na si Ryan Toledo.             And speaking of that guy, excited na siya sa magiging pagkikita nila mamayang hapon. May mahalaga raw sasabihin sa kanya si Ryan. He might as well admit that he loves me, too! They had a unique friendship indeed. Maraming nagsasabing bagay sila at mukha silang mag-boyfriend. At kapag naaalala niya ang mga sandaling iyon…kinikilig siya. She had a huge love with Ryan since high school at hanggang ngayon ay umaasa siya. Alam naman kasi niyang wala itong girlfriend. Yeah, kasi hinihintay niya ako. Puro pag-aasikaso ng sariling negosyo ang ginagawa ni Ryan na nagmamay-ari ng isang airlines.              Ano kayang magandang maisuot mamaya ’pag nagkita na tayo, Ryan my dear?  She was visualizing the dresses inside her closet when she noticed that she’s already at the dead end of the hallway. Ooops! Naliligaw ata ang kagandahan ko.             There she went again. Umandar na naman ang pagiging ligaw na bata niya. It was really her problem ever since…and her parents’ problem, too, on her. Madalas siyang maligaw kahit may maayos na direction siyang hawak. At kahit sa mga simpleng gusali ay naliligaw siya. Gano’n siya kapalpak sa direction. She turned back and was greeted by a camera flash. Pagkatapos ay tumambad sa harap niya ang isang binata na nakaputing chef uniform at may hawak na DSLR camera. He was looking at the screen of his camera, smiling mischievously as he turned to her.             “You look good in my camera. And you look much better with my naked eye,” nakangiting bungad sa kanya ng binata.              Bolero! The guy looked like a playful chef. Maganda ang tindig at built ng katawan nito plus the fact that the guy looked impressively handsome. He looked like a nice guy, too. P ero parang ’di bagay rito ang chef uniform. Sa palagay ni Kisses, mas bagay sa binata ang three-piece business suit o kaya naman ay topless with only trunks on. At umiral na naman ang wild imagination mo, Maria Kisses. Dapat talaga nag-writer ka na lang,  buska niya sa sarili.             She just gave the man some innocent but cute smile. The guy smiled back. Oh, ano’ng sunod? Ngingiti uli ako? Ngingiti ka rin? Hanggang sa maging unlimited smile-smile na lang tayo?  litanya niya sa isip.              “Ahm, can I help you out? Mukhang naliligaw ka ata. Fire exit na kasi iyang dulo ng hallway,” he finally said still with his entrancing smile.             “Manghuhula ka ba?”             “Huh?”             “Kasi tama lahat ng sinabi mo. Well, patulong naman. I presumed you work here. I’m looking for Mr. Zyren Castillo’s office.” Hindi na siya nahiya. Tutal naman, subok na subok na ang pagkaeng-eng niya sa direction. Baka ’pag nagpakipot pa siya ay lalo siyang maligaw at mahuli sa meeting. Mawawalan siya ng kliyente dahil lang naligaw siya. That’s more pathetic.             “No problem, I lead you the way. Let’s go.”             “Salamat!”             Agad siyang sumunod dito. Nadiskubre niyang maling corner pala ang nalikuan niya. Bakit kasi ang laki-laki ng hotel na ito? But on the second thought, okay na rin ang maligaw basta ganito kaguwapo ang magliligtas sa aking kaeng-engan sa direction. Not bad… very good. So good!             “By the way, Welcome to Neryz Ennael,” sambit nito sabay angat uli ng camera nito. Kinuhanan nito ng picture ang nananahimik na halaman sa hallway.             Chef na photographer? She got curious with this guy.  Parang isa ito sa mga taong gusto niyang makilala, marahil dahil sa kawirduhang ginagawa nito.             “Ah, salamat. Matagal ka ng Chef dito?”             “Hmmm, not much, mga  three years pa lang.” Kinuhanan nito ng picture ang paa niya.  Nag-angat ito ng tingin para ngitian siya. “I hope you don’t mind. You have  nice feet  and stilettos, by the way.”             “Okay lang. Nakuhanan mo na, eh. Ngayon ka pa nagpaalam, tapos na,” pabirong sambit niya. At nabola mo na ako, ayos na ’yon,  dagdag niya sa isip niya.             Huminto sila sa isang pinto na may signage na, “Office of the CEO.” Now she concluded. May mga mababait na tao pa rin sa earth at kabilang na roon ang cute na chef s***h photographer na ito na inihatid siya nang ligtas sa pupuntahan niya.  He just smiled. “I’m Hershey.” He extended his hand to her. “Chef Hershey Emmanuel Castillo, at your service, Ma’am…” Hershey?  A female name for a guy? Chef Hershey? Siya pala ang ka-meeting ko. All along, inakala niyang ang Chef Hershey na tinukoy ng client niya ay isang babae. Malay ko bang isang guwapong Chef pala siya. She washed away the thought and accepted his hand. “Maria Kisses Sandoval.” Something strange gave seconds of unusual feeling to her when their hands finally touched. Hindi  niya alam kung totoo ba iyon  o nag-i-imagine lang siya. Wait, Castillo? “You said you’re a Castillo?” So, mga Castillo rin pala ang may-ari ng Chembrant. Bongga!  She learned something new that day. He smiled as he opened the door for her. “Dad, she’s here now.” Iyon ang binungad nito nang buksan nito ang pinto at tumambad sa kanila ang isang couple na sa tingin niya ay ang mag-asawang imi-meet niya. “Tumawag kasi ang magulang mo. They’re checking if you came safe here. Nagtanong ako sa lobby. Dumating ka na raw but unusual na ’di ka pa dumarating sa office ni Dad so I volunteered to look  for you,” nakangiti pa ring litanya ng binata. Alanganing ngiti ang ibinigay niya kay Hershey  bago binalingan ang mga magulang nito. “Hello po. I’m sorry for being a little late.”  Nahiya na tuloy siya. Parang siyang batang pinahanap pa ng magulang sa ibang tao dahil lang sa naligaw. Kakilala ng tatay niya si Mr. Zyren Castillo kaya madali siyang nakakuha ng appointment schedule. “It’s okay, hija. Come in and join us,” sambit ni Mr. Zyren.  Few seconds more, she found herself seating in a couch with the Castillo family.  “I’m here for a special request of my client, like what I proposed to you in my email, Sir Zyren.” Binalingan niya si Hershey. “Miss Canilao and Mr. Manalili wants you to manage the food service for their garden wedding at Hacienda Canilao. Ang gusto nila, ikaw mismo ang magluluto for them in two events—the wedding reception and the  after wedding party.” “Nabanggit mo sa email mo na ang wedding venue nila ay sa Hacienda Canilao and the after wedding party will be held here on the same day?”   “No, Ma’am Leanne. The after wedding party will be held a day after the wedding.” The old couple nodded.   “But wait, Chembrant is not into off-site catering service,” Hershey said firmly. “I still don’t have plans actually. It will result to another bunch of workloads. Wala namang problema sa akin kung ako iyong magluluto for them. The problem here is, Chembrant is not ready to go off-site catering service.” “That’s why I’m here.  I’m offering options. If you are thinking of the catering needs, we can outsource everything for you… for now. I’ll help you out with everything, just be there and cook. We can set an agreement of the extent of services you can provide. Puwedeng magdala ng sarili mong kitchen crew and  buffet crew to secure the food at ako na ang bahala sa mga waiters. Or you will take charge of the manpower and I’ll provide all other needs. Ang mahalaga, sa kamay mo dadaan ang mga pagkain.” Kisses tried her best to convince him. Mataman niya itong pinagmasdan. He was carefully checking all the papers na inilatag niya sa center table.  Mga catering plans iyon para sa kasal ng kliyente niya.     “When will be the wedding day?” tanong ni Mrs. Leanne. “Two months from now, Ma’am.” Sinabi niya ang eksaktong date sa mga ito. “Two months... I think two months is just enough, Hershey, to plan over  this off-site catering service. Matagal ko na itong sinasabi sa ’yo and you keep on refusing my proposal. Maybe, Miss Sandoval here  is a good sign that you should try it,” litanya ni Mr. Zyren. Nginitian niya si Hershey. Baka naman kasi madadaan sa charm niya ang negotiation na ito.  Madaan ka sa ganda ko, Chef Photographer, please? Surprisingly, nakipagngitian din ito sa kanya. “Maganda ka, Miss Sandoval pero hindi ako nadadaan sa ganyan,” biro nito  as if he’s able to read her mind. “Kahit mag-please ako?” She showed off her sweetest smile even more. “Please, Chef Hershey. I’m confident that Chembrant can do it.” Tumawa lang ito at umiwas ng tingin. Muli nitong binalingan ang mga papel na nasa mesa. “And how sure you are?” “Because you are a Castillo, and a Castillo never fails. Iyon ang sabi ng parents ko.” Then she winked.    Tumawa ang mga magulang nito. “So, how’s Choco and Loise?” Ang tinutukoy ni Mr. Zyren ay ang mga magulang niya.             Binalingan niya ang mga ito. “Okay naman po. Si Dad, still happy with his Zeus-Apollo Academy and Zeus-Apollo University. Si Mommy naman po, pinahinto po muna namin sa work. She went through heart bypass operation two years ago kaya napaaga rin po ang paglipat ng management ng Dernadez Events sa akin.”             “Oh, pero okay na ba si Loise?” tanong ni Mrs. Leanne.             “Yes po. We just took her out of stress as much as possible.”             “Hey, Mom and Dad, how did you know her parents?” sabad ni Hershey.             “Well, Loise was our church wedding coordinator, way back then,” sabi ni Mr. Zyren.             “Oh…” korong sambit nila ni Hershey kaya kapwa sila napatawa.             “So Hershey, nakapag-decide ka na ba?” tanong ni Kisses, hoping na pumayag na ito sa sandamakmak na options na ibinigay niya.             “Yeah. Let’s scrap all your suggestions. This will not work that way,” he declared.             Napa-serious face tuloy siya bigla. Kinabahan na siya. Mukhang hindi tatanggapin ng Chembrant ang offer niya.                “Kung nagawi ka na sa resto ko and you are keen observer, mapapansin mo na lahat ng bagay sa customers table ay customized with Chembrant logo. From table cloths, to napkin, to centerpieces, to chair covers, to plates, glasses, cups and utensils, has Chembrant logo on it. Even the furnitures have engraved Chembrant logo hidden somewhere on it. Therefore, hindi uubra ang outsource providers para sa gamit.”             “Perfectionist, huh?” komento niya.             “May problem ka ba sa lalaking perfectionist?” tanong nito.             “Wala, actually. I am also one. Well, in this industry, perfection is always an event planner’s main goal.”             “Good. So, it’s a deal then.”             ’Di napigilan ni Kisses ang mapangiti. “You are accepting my proposal, right?”             He smiled and nodded. “Chembrant will provide the full catering service for your client.”             “Thank you, Chef.”             “Good luck on your new business venture, son,” sabi ni Mrs. Leanne.             “Finally! Isang babae lang pala ang makakakumbinsi sa ’yo, Anak,” dagdag pa ni Mr. Zyren.             “Wala, eh. Nadala ako sa ngiti,” biro ni Hershey sabay baling sa kanya.             Tinawanan lang niya ito. “Marupok ka pala, Chef. Ingat!”