—BLAIRE'S POV—
Unexplainable pain in my head seems to increase every time I try to open my eyes. Ilang beses kong sinubukan, paulit-ulit lang. Mas nadadagdagan ang sakit sa t'wing imumulat ko 'to. Ilang saglit lang, nagmulat ulit ako ng mata pero tanging kulay itim lang bumungad sa akin.
Pure darkness.
Kahit katiting na ibang kulay ay wala, kahit huni ay wala rin. Nakakabinging katahimikan ang sumakop sa paligid ngunit alam kong hindi ako nag-iisa. Ramdam ko ang presinsya ng kung sino man ang nandito. Ang mga titig niya na tila ano mang oras at sasalakayin ako. Nanatili akong nakamasid. Pero alam kong hindi ako nag-iisa sa lugar kung naasan man skao ngayon. I can feel someone's presence.
"Damn it!" Mura ko nang hindi ko na matiis ang dilim. Parang walang saysay na nagmulat ako ng mga
