—BLAIRE'S POV—
Matapos ang tatlong taong paghihirap ko sa bangungot na natamo ko sa pagkamatay ni Silver. Ang pagsisisi, sakit, galit at kung ano pang emosyon na walang dinulot na maganda sa akin, lahat ng iyan ay nabibigyan nang mumunting pag asa. Nakaramdam ulit ako ng pag-asa nang mapagtantong hindi ako pinapabayaan ni Dad, magalit man ako sa kaniya o hindi, sa huli, siya ang unang-unang hahanap at magliligtas sa iyo.
Ang kaninang puro galit at takot sa puso ko ay napalitan ng mumunting liwanag. Tila nabuhayan ako ng loob.
Hope that everything will be ok.
Sigaw. Putok ng baril. Iyak. Daing. Samu't saring ingay ang pumuno sa paligid. Maraming nakahandusay sa sahig at animo'y walang malay. Nandito kami ngayong lima, ako, si Reiz, si Rio, si Dad at Anderson.
"Shoot now, Raven. Shoo
