Sa kabila nang pagkayanig ng kaluluwa ko dahil sa eksenang malupitan kanina no'ng apo ni Don Lario at dumagdag pa iyong nakakapag-init na padikit-dikit sa'kin ni Drioz ay narating ko rin sa wakas iyong nakatalagang silid para sa'kin.
Unang kumuha sa atensiyon ko ay ang antigo kong salamin na swerte sa'kin na nasa isang sulok.
Paano bang hindi nito makuha ang pansin ko gayong para itong batong panghalo sa semento na naligaw sa nagkikislapang dyamante.
At iyon ang mas nakakaakit dito. Kakaiba ito sa mga mamahaling muwebles na palamuti ng buong silid.
Kung wala ito ay hindi malayong iisipin kong nasa isa akong panaginip at hindi totoo itong lahat ng swerte na tinatamasa ko ngayon.
Hulog yata ng langit sa'kin si Don Lario at siya ang tumupad sa pangarap kong minsan maranasan ang buhay pr
