Habang nakaupo ako dito sa garden ay biglang tumabi si Anton sa akin. Napalunok ako at biglang kinabahan. Ngayon lang ulit kami mag uusap ng kaming dalawa lang, ilang months rin kaming hindi nagkita. Hindi ko alam kung anong unang sasabihin ko. Napahawak na lang ako sa tiyan ko.
“Gen, I am sorry.” Simula niyang sabi at napatingin ako sa kanya.
“Bakit ka nag so-sorry? Kasi mas pinili mo si Katie kaysa sa akin?” mahinang sabi ko at nakita ko siyang umiling.
“No, ayaw kong saktan ka lalo.” Sagot niya at bumuntong-hininga ako. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko.
“Gen, alam kong sa akin ang baby na nasa tiyan mo.” I gulped, parang ang hirap ipaliwanag sa kanya.
Dahan-dahan akong napatingin sa kanya. Halatang pagod siya. Hindi lang sa itsura niya, kundi pati sa mga mata niyang para ban
