X
Ostatnie kilka minut spędził na nerwowym bieganiu po schodach pomiędzy dwoma piętrami. Wynikało to z faktu, iż nagle skończył się wiodący go jak po linie szyb od windy, a piętro niżej w jego miejscu napotkał tylko równo wytynkowany i wymalowany młodzieżowymi, pseudoartystycznymi bazgrołami mur. Krzyk dziewczyny ustał i nawet jego nawoływania pozostawały w tym momencie bez jakiegokolwiek odzewu. Zapanowała głucha, przeszywająca cisza.
Rozejrzał się.
Klatka schodowa biegła jeszcze tylko dwa piętra w dół. Na poziomie, na którym stał, po przeciwnej stronie szybu windy wychodził kolejny szyb, skąpany w gęstej ciemności. Musiał dokądś prowadzić, lecz zupełnie go nie zainteresował. Pył wzniecony nagłymi ruchami stopy podczas biegania po piętrach gryzł i w oczy i w gardło.
Wrócił na poziom,
