Kasalukuyan akong nasa labas ng kompanya ni Dash. Kinakausap ako ng guard, ang sabi n'ya ay maghintay lang daw ako kasi palabas na si sir Dash.
Makalipas ang isang oras.
“Ma'am Khiaza, siguro ay mayroon pang tinatapos si sir Dash kaya hindi pa s'ya makalabas. Hihintayin n'yo pa rin po ba s'ya?”
“Yes po, kahit na abutin pa ako rito ng umaga.”
Ngumiti si manong guard. Tumalikod na s'ya sa akin. Nag-focus na s'ya sa ginagawa n'ya.
“Did I hear right? Really? Hihintayin mo ako kahit na abutin ka ng umaga?”
Nanlaki ang mga mata ko. Teka... Ayaw kong humarap sa kanya. Napapikit ako nang maisip ko ang sinabi ko kanina.
Dahan-dahan akong humarap sa kanya. As usual, nakatingala ako dahil ang tangkad n'ya.
Nakasuot s'ya ng brown formal suit. At hindi nawawala ang transparent eyeglasses n'ya.
