O gün öğleden sonra gelmişlerdi.
Melike tezgâhın arkasında bir siparişle uğraşırken kapı çanı çalmıştı — o küçük, tiz çan, her müşterinin gelişini bildiren. Başını kaldırdı. Kapıdan önce bir kadın girdi, otuzlarının başında, aceleli görünümlü, elinde bir not kâğıdıyla. Hemen ardından küçük bir kız.
Sekiz, belki dokuz yaşında.
Saçları iki yana örgülüydü — dağınık, sabahtan kalma, bir tanesinin kurdelesi çözülmüştü. Üzerinde pembe bir tişört, dizlerinde küçük bir yırtık. İçeri girdiği anda durdu. Etrafına baktı — o kumaş toplarına, o renklere, o duvarlara. Gözleri büyüdü.
"Anne," dedi. "Bak."
Annesi not kâğıdına bakıyordu. "Gel," dedi. "Dokunma bir şeye."
Kız duymazdan geldi.
Melike gülümsedi.
"Hoş geldiniz. Yardımcı olabilir miyim?"
Anne not kâğıdını uzattı. "Perde diktirecektik. B
