Aşka Dair

Erkan'ın Seçimi

Erkan sabah sekizde malikânedeydi.

Yolda konuşmamıştı şoförle. Bir iki kelime, sonra camdan dışarı bakmıştı. İstanbul sabahın o saatinde uyanıyordu. Dükkânlar kepenk açıyor, fırınlar tezgâh kuruyor, çocuklar okula koşuyordu. Her sabah aynıydı bu görüntüler. Erkan her sabah bakardı, kendi hayatının bu sıradanlıktan ne kadar uzak olduğunu düşünürdü.

Bu sabah da düşündü.

Ama altında başka bir şey vardı. Kudret'in o telefon sesi. "Konuşuruz." İki kelime. Başka bir şey yok. Bu kısalık, bu şehirde, hep bir şeyin işaretiydi.

Kapıyı görevli açtı.

İçeri girdi, koridoru geçti, Kudret'in odasının kapısını tıklattı.

"Gir."

Girdi.

Kudret masasındaydı. Önünde dosya, elinde kalem. Ama kalem kâğıda değil havada duruyordu. Yazmıyor, düşünüyordu. Erkan'ı görünce bıraktı.

"Otur."

Erkan oturdu.

Mas