Sare’nin odasına, annesiyle uyurken, hâlâ gözlerini açmamıştı. Geceyi annesinin yanında geçirmişti ama sabah, alıştığı yalnızlığı yine karşısında bulmuştu. Gözleri yarı açık şekilde yatağında uzanıyordu. O sırada telefonu titredi.
Bir mesaj geldi. Ekranda tek bir isim: “Yusuf” Kalbi bir anlığına duracak gibi oldu. Parmaklarıyla hızlıca ekranı kaydırdı. “Sare, bugün seninle görüşmem lazım. Konuşmamız gereken şeyler var. Müsaitsen öğleden sonra cami arkasında buluşalım.” Gözleri satırlarda takılı kaldı. Sanki dünya birkaç saniyeliğine yavaşladı. "Konuşmamız gereken şeyler var..." Kalbinde kelebekler uçuştu. Gözlerinde parlayan bir heyecan oluştu. Ayağa fırladı. Aynaya koştu. Saçlarına baktı. Elini yüzünü yıkadı. "Bu bir itiraf kesin. Yusuf sonunda hissettiklerini söyleyecek. Belki de ilk ke
