CHAPTER 5
651 Words
Selena:
Isang malutong na sampal ang natanggap ko mula sa kanya na halos ikawala na ng aking ulirat. Panandaliang lumabo ang paningin ko at kalaunan ay tila namanhid na ang buo kong mukha dahil lang sa sampal na 'yon.
"You are mine, Selena. Mine alone." Pagkasabi'y, bigla niyang isinagad ang kanyang mahabang pagkakalaki sa loob ko at mabilis na naglabas-masok.
Wala akong ibang magawa kundi mapaiyak nalang dahil sa sobrang sakit na nararamdaman ko ngayon. Both physically and emotionally.
Bawat galaw niya ay puno ng dahas at ni hindi man lang naisip ang batang unti-unti ng nabubuo sa sinapupunan ko.
Ayokong mawala ito sa akin dahil nangako na ako kay Beatrice na ibibigay ko sa kanya ang bata oras na maipanganak ko ito. Alam ko kung gaano niya kagustong magkaroon ng anak at magbabakasakali ako na sa pamamagitan nito, ay kahit papaano maibsan ang mga kasalanan ko sa kanya by giving her my own child. In that way, alam ko na magiging masaya siya and that's all I wanted for her.
(....)
"JUST OBEY me and I promise you, na hindi mo na ulit mararanasan 'tong ganito." Saad ni Enrico sa kalmadong boses. Kasalukuyan niyang ginagamot ang mga sugat ko sa ibat-ibang parte ng aking katawan na siya mismo ang may gawa.
Matapos niya akong saktan at angkinin ng ilang ulit- ay agad siyang nagbihis at lumabas ng kwarto. Ang buong akala ko ay tuluyan na itong umalis ngunit... laking gulat ko nung bumalik ito pagkaraan lamang ng ilang minuto. May dala-dala siyang isang plastic na may tatak na mercury drugs, bumili pala siya ng mga gamot pati na pamahid sa sugat.
"Believe me, ayaw na kitang saktan, Selena now that you're bearing my child." Ang muli ay saad nito habang diretsong nakatingin sa akin gamit ang mapupungay niyang mga mata.
Tsk. Now he's talking about his child. Really, huh. Nung sinasaktan niya ako– ay hindi niya man lang naisip ang sitwasyon ko. Na pupwede akong makunan dahil sa karahasan niya.
Gusto ko siyang sigawan at sumbatan pero mas pinili ko nalang na manahimik. Kahit naman anong sabihin ko ay balewala lang para sa kanya dahil bandang huli ay ang kagustuhan niya parin ang masusunod. Wala akong kalaban-laban...
"Sundin mo lang lahat ng mga sinasabi ko and don't trigger me dahil maski ako ay hindi alam ang ginagawa ko sa oras na lamunin na ako ng galit." Seryosong aniya sabay hawak sa aking magkabilang pisngi. He gently caressed it at kalaunan ay hinalikan ang aking noo. "Just be a good girl."
(....)
NGAYON ay mag-isa nalang ako dito sa condo dahil kanina pa nakaalis si Enrico. Madami daw siyang kailangan asikasuhin at babalik nalang siya kapag may oras. Tsk. Kahit 'wag na siyang bumalik.
Buong maghapon ay wala akong ibang ginawa kundi ang manood ng palabas, mag scroll sa socmed at kumain ng kumain. Mabuti nalang at marami pang mga natira sa groceries na binili ni Beatrice para sa akin.
I glanced at the wall clock at ngayon ko lang napagtanto na mag aalas-sais na pala ng gabi. Nag-iisip ako ng pupwede kong kainin for dinner when suddenly, my phone rang.
Kinuha ko naman agad yun sa ibabaw ng centre table at chineck kung sino ang caller– and it's my sister, Beatrice.
I tap the answer button pero bago pa man ako makapagsalita ay naunahan na ako nito.
"How could you do this to me, Ena!"
Bigla akong pinanlamigan dahil sa naging bungad nito sa akin sa kabilang linya. Umiiyak ngunit halata ang galit sa boses nito.
"Bea-" tatanungin ko palang sana siya kung ano bang nangyari nang muli itong magsalita.
"Kilala ko na ang kabit ng asawa ko."
Tila kaagad na nawalan ng kulay ang buong mukha ko, kasabay niyun ay ang mabilis na pagkabog ng aking dibdib at sa hindi inaasahan ay nabitawan ko pa ang cell phone na kanina'y hawak-hawak ko.
"Kilang-kilala ko na siya, Ena."
- Writer
