Aç gözlü olan, insanlardır.
Asla az ile yetinmeyi bilmeyen ve hep daha fazlasını isteyen. Ettiğimiz duaların karşılığını aldığımızda keşke daha büyük bir dua etseydim diyecek kadar nankördük. Şükretmesini bilmeyi bir türlü öğrenememiştik.
“İki günde kızı nasıl kendine küstürdün acaba? Benim böyle bir sevgilim olsun ayağına taş değse taştan kıskanırım diye kucağımda taşırım. Ama ben biliyordum bu lavuktan bir şey olmaz odunun te- Ah, ne vuruyorsun be?” Taylan’ın sözünü kesen Zehir’in ensesine sertçe vurmasıydı. Ben ise Zehir’e hiç bakmadan başımla Taylan’ı onayladım.
“Değil mi? İşte herkes değer bilmiyor. Keşke senin gibi düşünebilseydi Taylan’cım.” Dedim kendimden taaviz vermeyerek. Bu sırada Yüsra konuşmalarımızı dinleyerek kıkırdıyordu. Yaklaşık yarım saattir buradaydılar ve biz dakik
