หนี้หัวใจคุณชายเย็นชา

"คุณพ่อคะ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ไปได้"เสียงหญิงสาวกำลังเอ็ดตะโรผ่านมือถือเครื่องหรู ของหล่อนเอง ที่โทรศัพท์ทางไกลจากอเมริกา หล่อนหัวเสียที่หล่อนใช้บัตรเครดิตแล้วมันถูกระงับการใช้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ มันไม่เคยมีปัญหาแบบนี้มาก่อน "พ่อขอโทษลูก พ่อไม่ได้บอกจียองก่อน บังเอิญที่บ้านเรากำลังมีปัญหา" เสียงทุ้มปลายสายของชายวัยเกือบหกสิบ มันดังขึ้นอ่อยๆ อย่างรู้สึกผิด เขาต้องบอกบุตรสาวของเขาวันนี้ เพราะว่าไม่อย่างนั้น เจ้าหล่อนก็จะยังทำใจไม่ได้ "ไม่ต้องขอโทษจียองหรอกคะ แค่คุณพ่อเอาเงินไปปิดแล้วเปิดบัตรให้จียองก็พอ." "บ้านเราไม่มีเงินขนาดนั้นแล้วลูก" เสียงนั้นมันทำให้จียองเงียบแล้วก็ฟัง แต่ในใจก็ยังรู้สึกหงุดหงิดอยู่ดี "เงินแค่ห้าแสนนะคะ ไม่ใช่ห้าสิบล้านที่คุณพ่อพูดถึงนะคะ เงินแค่นี้มันสบายๆ อยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะคุณพ่อ" "ฟังพ่อนะจียอง บ้านเรากำลังจะล้มละลาย พ่อบริหารธุรกิจเจ๊ง แล้วตอนนี้กำลังจะถูกยึดบ้านแล้วลูก" "ไม่ ไม่ ไม่จริงใช่ไหมคะคุณพ่อ มันไม่จริงใช่ไหมคะ" ติ๊ดด!!! จียองรีบกดโทรศัพท์วางทันที หล่อนปิดมือถือเครื่องหรูของหล่อนแล้วโยนลงยังที่นอนกว้างนั้น จากนั้นเจ้าหล่อนก็ล้มตัวลงนอน แล้วน้ำตามากมายก็ไหลออกมาจนมันท่วมท้น หลังจากวันนั้นวันที่หล่อนได้รับข่าวร้ายของครอบครัว หล่อนรีบเตรียมตัวเก็บข้าวของทั้งหมด แล้วบินกลับเกาหลีทันที ยังดีที่หล่อนเรียนจบแล้ว ไม่อย่างนั้น ฝันของหล่อนคงจะสลายไปในพริบตาเป็นแน่ จียองทุกข์ใจเป็นที่สุดตั้งแต่ได้รับข่าวร้ายในวันนั้น หล่อนกลายเป็นคนที่เก็บตัวเงียบ ทั้งๆ ที่แต่ก่อนหล่อนเป็นสาวสังคม หญิงสาวยืนมองบิดาของตนที่นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลแล้วก็นึกถึงเรื่องวันนั้น วันที่บิดาของหล่อนโทรศัพท์ไปบอกเรื่องทั้งหมด บิดาของหล่อนล้มป่วยตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ ท่านยังคงนอนนิ่งไม่พูดไม่จา ท่านต้องใส่เครื่องช่วยในการหายใจ ดวงตากลมหวานของเจ้าหล่อนมันเต็มไปด้วยน้ำตาทุกครั้งที่หล่อนมาเยี่ยมบิดาของหล่อน หล่อนต้องเข้มแข็ง หล่อนต้องมาแบกรับภาระทั้งหมดของครอบครัว หล่อนกับพ่อมีกันแค่สองคนเท่านั้น เมื่อพ่อล้ม หล่อนจะล้มไปอีกคนไม่ได้ ครอบครัวของหล่อนกลายเป็นคนล้มละลายไปแล้วบริษัทก็ถูกยึดแล้วหลือเพียงคฤหาส์เก่าแก่ที่หล่อนอยู่เท่านั้น นี่ก็เกือบจะถึงเวลาแล้ว เจ้าหนี้ของหล่อนให้เวลาหล่อนเพียง สามเดือนที่จะหาเงินมาใช้หนี้ ไม่เช่นนั้นหล่อนก็จะไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้ว หล่อนพยายามทำงานเก็บเงินให้ได้มากที่สุด โดยเจ้าหล่อนเลือกเข้าทำงานในวงการบันเทิง เพราะมันหาเงินง่ายแล้วก็เงินดีด้วย หญิงสาวรับงานทุกอย่าง เพื่อจะให้ได้เงินมาใช้หนี้เขา แต่หนี้ตั้งห้าสิบล้าน สามเดือนหล่อนคงยังไม่มีปัญญา หล่อนจะขอเจรจาต่อรองกับเขาก่อน หวังว่าเจ้าหนี้อย่างเขาคงจะเห็นใจหล่อนบ้าง "คุณพ่อขา ทำไมมันเหนื่อยอย่างนี้หละคะ การหาเงินเนี้ย" ร่างบางนั่งทรุดกายลงข้างเตียงคนไข้ หล่อนกำมือบิดาของหล่อนแน่น แล้วบีบมันอย่างนั้นเพื่อขอกำลังใจ แต่ก่อนหล่อนไม่เห็นคุณค่าของเงินเลย ใช้เงินฟุ่มเฟือยมาก แต่ตอนนี้ข้าวนอกบ้านที่หล่อนชอบไปทานมันไม่มีอีกแล้ว. จียองนั่งถอนหายใจเฮือกใหญ่ ดวงตาหวานมีแต่ความทุกข์ ทำไมชีวิตของหล่อนถึงมาถึงจุดนี้ได้นะ.....>>>>>>>