Chapter 4
1244 Words
Terrance Sancho De Costales
I was biting my lips and feeling the heat of the mouth of the woman who was in between my thighs. The blonde woman was looking at me while smiling. Taas baba ang kaniyang ulo habang nasa bibig ang aking sandata. Damn. Pang ilang babae ko na ba ito ngayon linggo?
"Fck, faster, btch," I muttered.
Sinunod ng babae ang nais ko. Dalawang kamay ang ginawa niyang paghawak sa akin at mabilis na inilabas pasok sa kaniyang bibig ang aking kahabaan. Naisandal ko ang aking ulo sa sofa. Taas baba ang aking dibdib at kagat-kagat ko ang aking pang-ibabang labi habang ninanamnam ang sarap ng ginagawa nito sa akin.
"Ahh, sht."
Nang labasan ako ay naupo sa aking kandungan ang babae. She was about to put my shaft on her wet pssy but I stopped her. Tumayo ako at nahulog siya sa sahig. Narinig ko ang pagdaing niya ngunit hindi ko siya binigyan ng pansin.
"Terrance! you are so mean! paano naman ako? Gusto ko rin makaramdam ng sarap!"
Kinuha ko ang aking puting polo sa gilid at pagkatapos ay isinuot ko ang aking pang-ibaba. I already got the pleasure that I need for tonight. Hindi rin naman ako tiyak masisiyahan dahil baka magpadulas lang sa loob niya ang aking alaga sa luwag non.
I put on my belt. Kinuha ko ang aking wallet na nasa ibabaw ng lamesa sa gilid.
Naghagis ako ng limang libo sa kaniyang harapan at nakita ko na mabilis niya iyong pinulot.
Tch. Btch and money. Lahat madadaan talaga sa pera.
"My mouth pa lang 'yon! come on, baby boy, why don't you try this..." ibinuka niya ang mga hita at dahil wala siyang kahit anong saplot ay kitang-kita ko ang kaniyang gitna.
She was so wet and I didn't care.
I looked away. I was not impressed. Ibinutones ko ang aking puting polo na suot at nang makatapos ay hinagod ko ang aking buhok palikod.
"Come on, Terrance, let's fck. Ang laki niyan, masasarapan akong tiyak."
I know. Pero ako ay siguradong hindi masasarapan. Her hole was not that tight. I put my three fingers earlier. Ayokong mabitin. Lumapit na lang ako sa babae at muli akong kumuha ng limang libo sa aking wallet. Pera lang ang kailangan nito para tumigil.
"Your mouth did a great job, Vana. I don't need your..." I smirked and didn't continue what I was saying when she started to get the money again.
"I am not Vana I am Lara! but it's okay, thank you for the tip," sabi niya sa akin at hinimas ang aking braso. Kumindat pa siya at binasa ang pang-ibabang labi.
"Bye, Terrance! sa susunod ulit! The rumours from the girls are true! Sarap mo!"
Tumalikod ako at hindi na sumagot pa. Wala nang susunod. I do not fck the same woman twice. Nagkataon lang na itong babaeng ito ang natipuhan ko sa lahat ng nakita ko sa bar para paligayahin ako.
Oh, I didn't fck that woman. So it's not counted.
She actually did a great job using her mouth. So it’s not bad if we will meet again.
Pagkababa ko ng hotel ay yumuyuko sa akin ang mga empleyado. Humihinto upang bumati. I looked at my watch. Alas onse na ng gabi. Should I stay here or should I go home?
Sa pag-iisip kung saan pupunta ay biglang nag-ring ang cellphone ko. Nakita ko na tumatawag sa Terron.
My brother.
"What?"
"Learn to say 'hello' when someone was calling you, Sancho. Anyway, nasaan ka? hinahanap ka ni Lola Sancha. Hindi ka pa rin umuuwi dito sa atin. Lola was worried. Ang hirap mo hagilapin. Baka sa susunod na linggo ay wala ka na naman dito sa Pilipinas at nasa ibang bansa ka na naman. Ginagawa mong kapitbahay ang malalayong lugar."
Nakamot ko ang aking tainga sa mga sinabi ni Terron. Hindi ako makasingit dahil sa sunod-sunod niyang pagsasalita. Para siyang babae na nanenermon ng asawa.
“I am planning to leave for Italy next week. Business trip. Mapapatagal.”
I really love travelling. Gustong-gusto ko pumunta sa mga lugar kung saan walang kahit na sino ang nakakakilala sa akin.
"Kapag aalis na ako ng bansa ay sasabihin ko sa inyo. I just don't like to go home for now. Nag-away kami ni Mama, hindi ba?"
Narinig ko ang pagbuntong hininga ng aking kapatid sa kabilang linya. We've been like this for the past years. Lumayo ako sa bahay dahil sa aming ina. I was treated differently. The love that I wanted from my mother was not given since I was a child. Nagtampo ako pero kahit kailan ay hindi naman sinuyo. Nakakatawa lang dahil umaasa ako na hanggang ngayon ay tatawagan ako ni Mama.
"I will talk to her so please come back, Sancho."
Hindi ako nagsalita.
Muli kong narinig ang pagbuntong hininga ni Terron sa kabilang linya.
"Okay, I will not force you to come home. But, please, call Lola. Nalulungkot dahil hindi mo na raw siya naaalala. Alam mo naman na ikaw ang paborito niyang apo. Hindi kami madalas sa bahay ni Trice at ikaw naman ay nasa malayo kaya mas lalong nalulungkot. Kamustahin mo."
Trice is our brother.
"Sige, uuwi ako bago pumunta sa business trip sa Italy."
Pagkababa ng tawag ay tinungo ko ang aking sasakyan. I don't know what to say to my brother. Talagang lumalayo muna ako ngayon sa kanila dahil sa gulo sa aming pamilya. Dad became alcoholic, Helene--our mother was always shouting. Hindi na tumino sa bahay at palagi na lang rin nag-aaway ang mga magulang ko.
Mainit rin ang ulo sa akin ni Mama. Since then, sanay na ako pero umaasa na magbabago pa ang pakikitungo niya.
Damn.
Nakakapagod.
Mabilis kong pinatakbo ang aking sasakyan. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Bahala na. Ang mahalaga ay lumipas ang oras. Ganito ang buhay ko. Hindi ko problema ang pera dahil marami ako non. I have a toy company. May mga hotels ako sa loob at labas ng bansa. Halos lahat ng materyal na bagay ay mayroon ako at nagagawa ko ang lahat ng gusto ko pero may kulang pa rin.
Inihinto ko ang aking sasakyan sa tabi ng daan. Binuksan ko ang aking bintana at tinanaw ang malawak na katubigan.
Money and family. If I need to pick one I will choose the last.
Kahit gaano kadami ang pera mo kung watak-watak at walang pagmamahalan sa pamilya ay wala rin.
I grew up with a mother who always hurts me. Dad was doing nothing. Lola Sancha was the only one who showed care for me. Pinagkaitan ako ng kabataan at hindi ako nakapaglaro dahil kinailangan kong mag-aral lamang para sa kinabukasan ng pamilya namin.
Kaya rin toy company ang itinayo ko. Noong bata ako ay sabik na sabik ako sa laruan. But, I was not given a chance to play because my mother was so strict.
Helene De Costales.
"Read and learn! magbasa ka! huwag paglalaro ang atupagin mo!"
My childhood was stolen from me by my mother. Kaya ganito na lang rin kalayo ang ugali ko sa kaniya ngayon dahil imbis na magbago siya ay mas lumala.
"I was the one who taught you when you were young! ngayon ay pinagkakaitan mo ako ng pera mo?! how dare you, Sancho! Wala kang utang na loob!"
Naipikit ko ang aking mga mata at pinakiramdaman ang lamig ng simoy ng hangin.
Next week, in a different place… I will try to find happiness again.
- Writer
