Umiling siya sa sinabi ko.
"Hindi. Hindi lahat ay bukas ang palad na tumulong sa mga nangangailangan. I was a witness.”
Oo nga pala at pulubi siya. Mas alam niya.
"At nagpapasalamat ako na nakita ako ng isang katulad mo at tinulungan mo ako."
Naramdaman ko ang sinseridad sa bawat salita na binitawan niya.
"Wala ka na bang balak na bumalik sa pamilya mo? baka puwede ninyo pa maayos ng magulang mo ang naging pag-aaway ninyo? hindi naman matitiis ng mga magulang ang kanilang mga anak kaya baka hinihintay na niya ang pagbabalik mo."
Umiling siya at tipid na ngumiti. Ngunit ang ngiting iyon ay hindi manlang umabot sa kaniyang mga mata.
"In my memory, she was shouting at me like I am not her son. I don't think she wants me back. Sa pakiramdam ko rin ay mas mabuti nang malayo ko kaysa naro
