EP 1 ก็แค่พ่อของเพื่อน 100%

1109 Words

“เอ่อ…ไข่มุกเห็นว่าประตูเปิดอยู่เลยเดินเข้ามา ไม่ได้ตั้งใจจะละลาบละล้วงนะคะ” เธอแก้ตัวทันที “ไข่มุก คุณเป็นเพื่อนของลิตา ผมจำได้” เขาใช้ถ้อยคำที่ค่อนข้างจะให้เกียรติและสุภาพมาก “ไม่ต้องเรียกไข่มุกว่าคุณหรอกค่ะ เรียกชื่อเฉยๆก็ได้” ศศิชาทำตัวไม่ถูก เธอเขินอายที่ต้องยืนอยู่ต่อหน้าเขา เริ่มรู้สึกถึงไอร้อนที่แผ่ออกจากหน้าและใบหู ร่างใหญ่ขยับเข้าประชิดตัวเธอ ริมฝีปากอิ่มเผยอด้วยความตกใจ แต่พอเขาเอามือแตะเข้าที่สวิตช์ไฟที่ผนังข้างๆเพื่อปิดไฟ เธอจึงถอยห่างออกมาด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ “ไข่มุกเธอหิวไหม อยากกินอะไรหรือเปล่า” เขาเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้เรียก ให้ฟังดูเป็นกันเองมากขึ้น ก่อนจะเดินนำมายังห้องครัว หากเธอตอบเขาว่า… อยากกินคุณครามค่ะ เขาจะว่ายังไงนะ “อ๊ะ” เธอเดินชนแผ่นหลังกว้าง เพราะมัวแต่คิดอะไรพิเรนทร์ๆอยู่ “หึ! ไข่มุก” ชรัณสบถออกมาเบาๆ พร้อมเรียกชื่อเด็กสาวอีกครั้ง เหมือนกับว่าเขาจะคุยกับเธอ แต่ก็ไม่พูดอะไรต่อ “ไข่มุก” ปาลิดาลงมาตาม เมื่อเห็นว่าเพื่อนหายไปนาน “อ้าว คุณพ่อ วันนี้กลับบ้านไวเหรอคะ” พอเห็นหน้าของบิดาตอนสี่โมงเย็นเลยนึกแปลกใจ ปกติกว่าจะกลับก็ค่ำมืดแล้ว “พ่อรู้สึกปวดคอ ปวดไหล่ สงสัยจะนั่งทำงานนาน เลยกลับมาก่อน เดี๋ยวพ่อว่าจะโทรเรียกหมอนวด มานวดให้สักสองชั่วโมง น่าจะดีขึ้น” “ไข่มุกไปอบรมเรียนนวดแผนไทยมาไม่ใช่เหรอ เธอช่วยนวดให้คุณพ่อหน่อยสิ” ปาลิดาถามศศิชา “เอ่อ…” คนถูกถามถึงกับไปไม่เป็น เธอเคยลงเรียนนวดตอนปิดเทอมใหญ่ช่วงก่อนเข้ามหาวิทยาลัย ก็พอจะนวดเป็นจับเส้นถูก แต่ก็ไม่ถึงกับเก่งมาก ชรัณมองหน้าเด็กสาวตรงหน้า ก่อนจะพูด “ถ้าเธอลำบากใจ ก็ไม่เป็นไรนะ” “เปล่าค่ะ ไม่ได้ลำบากใจเลย ไข่มุกนวดให้ได้ค่ะ” ศศิชาส่ายหน้า ตอบตกลงแทบจะทันที “เดี๋ยวฉันไปรอที่ห้องนะ เธอตามมาก็แล้วกัน” ชรัณเดินนำไปก่อน ส่วนสาวน้อยก็ได้แต่มองตามตาปริบๆ เขาหล่อมาก หล่อกว่าในรูปนิตยสาร หล่อยิ่งกว่าพระเอกละครหลังข่าว หล่อแบบวัวตายความล้ม ยิ่งได้มองใกล้ๆยิ่งหล่อ “ไข่มุก” ปลิดาพยามเรียกเพื่อนที่มองตามพ่อของเธอจนตาค้าง ก่อนจะเขย่าร่างแน่นิ่งราวกับไร้วิญญาณจนได้สติ “ไข่มุก เป็นอะไรของแกยะ อยู่ๆก็นิ่งไป” “ฉันแค่ตื่นเต้น ไม่ได้นวดให้ใครมานานแล้ว” พอพูดจบเธอก็เดินตามเขาไป ปาลิดามองตามหลังบิดากับเพื่อนสนิทที่หายเข้าไปในห้องรับรองด้วยกัน ก่อนจะหันกลับมาเปิดตู้เย็น แล้วหยิบขนมออกมากิน ศศิชาให้ชรัณนั่งอยู่บนเตียงขนาดกว้าง โดยที่เธอจะเริ่มจากการนวดบริเวณไหล่และลำคอให้เขาก่อน มือบางสั่นเทาในขณะที่กำลังออกแรงกดคลึงตามจุด ใกล้ชิดจนได้ยินถึงเสียงลมหายใจ กลิ่นตัวของเขาหอมจัง ใช้น้ำหอมกลิ่นสปอร์ตของแบรนด์อะไรนะ “อากาศร้อนไปหรือเปล่า ทำไมหัวใจเธอถึงได้เต้นแรงนักล่ะ?” ชัชรัณถาม ก่อนจะเงยหน้ามองศศิชาที่อยู่สูงกว่าเขา เธอไม่ละอยากสายตาไปจากริมฝีปากบางสีระเรื่อที่กำลังเอื้อนเอ่ยนี้เลย คิ้วสวยรูปคันศรรับกับจมูกโด่งเป็นสัน ผิวหน้าเนียนละเอียดไร้ริ้วรอยน่าเอาปากไปจุ๊บที่แก้ม… “อุ๊ย” ตัวเธอถูกเขาผลักลงบนเตียง โดยมีร่างใหญ่คร่อมอยู่ด้านบน ดวงตากลมกระพริบถี่ๆมองใบหน้าคมคายที่ลดต่ำลงมา คิดว่าเธอกำลังฝันไป มือหนาแตะลงบนหน้าผากได้รูป ดูว่าเธอตัวร้อนหรือเปล่า “ฉันว่าเธอน่าจะไม่สบายนะไข่มุก ตัวรุมๆแถมยังหน้าแดงขนาดนี้ ไปหาหมอหน่อยไหม“ “เอ่อ…ไข่มุกไม่ได้เป็นอะไรค่ะ คุณครามช่วยขยับออกไปห่างๆไข่มุกก่อนได้ไหมคะ อยู่แบบนี้มันน่าอึดอัดยังไงก็ไม่รู้ค่ะ” ตอนนี้หัวใจเธอจะวาย เพราะหน้าหล่อๆที่อยู่ห่างจากหน้าเธอไม่ถึงคืบมากกว่า ไหนจะร่างใหญ่ที่เกยทับต้นขาเธอไว้อีก “อ๋อ…ขอโทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจ” ชรัณผละออกห่าง ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างออกจากร่างกายของเด็กสาวตรงหน้า ศศิชาแอบเสียดาย เมื่อเขาลุกจากเตียงแล้วเว้นระยะห่างจากเธอพอสมควร “คุณครามจะนวดต่อเลยไหมคะ” “วันนี้พอก่อนก็ได้ เอาไว้วันหลังเธอมานวดให้ฉันใหม่นะไข่มุก” ศศิชาอยากจะกรี๊ดออกมา เขาบอกเธอแบบนี้ แปลว่าเขาชวนเธอมาบ้านอีกสินะ “ได้ค่ะ ไข่มุกยินดีมากๆเลยค่ะ” ด้วยความดีใจ เธอจึงเผลอเอียงใบหน้าซบท่อนแขนกำยำอย่างลืมตัว กระทั้งได้ยินเสียงกระแอมดังขึ้นเบาๆ เธอจึงรู้ตัวว่าไม่ควรทำแบบนี้กับเขา “ฉันขอตัวก่อนนะ เชิญเธอตามสบาย” ใบหน้าที่เคยยิ้มแย้ม แปรเปลี่ยนเป็นเรียบตึง และเขาก็เป็นคนที่เดินออกจากห้องไปก่อนเธอ “นี่เราทำเกินไปหรือเปล่าเนี่ย” ศศิชาถอนหายใจ ก่อนจะเดินคอตกออกจากห้องไป 23.00 น. เธอกับปาลิดายังคงนั่งดูซีรีส์เกาหลีด้วยกันจนถึงดึกดื่น ติดงอมแงมจนลืมเวลากลับ “พรุ่งนี้ค่อยดูต่อดีกว่า ดึกแล้วเดี๋ยวหาแท็กซี่ยาก” ศศิชาเก็บโทรศัพท์มือถือ และสายชาร์จแบตลงในกระเป๋าใบเล็ก เตรียมตัวจะกลับบ้าน “โห…ห้าทุ่มกว่าแล้ว ไปๆรีบกลับเลย พรุ่งนี้มีเรียนเช้าด้วย” ปาลิดาลุกจากโซฟา ก่อนจะเดินมาส่งศศิชาที่หน้าบ้าน รถแท็กซี่ที่เธอได้กดเรียกผ่านแอพขับมาจอดพอดี ศศิชาโบกมือลาปาลิดา ก่อนจะเปิดประตูรถอล้วเข้ามานั่ง เธอเห็นแสงไฟจากชั้นบนของบ้านสาดส่องเข้าตาจึงได้แหงนมองผ่านกระจกรถ “คุณคราม” เธอเห็นเขายืนอยู่นอกระเบียงห้องนอน แล้วมองมาที่เธอ ก่อนที่รถแท็กซี่จะเคลื่อนตัวออกไป

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more