มีข่าววงในซุบซิบกันว่าชรัณกับเอลิเวียนางแบบสาวชาวฟิลิปปินส์กำลังมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน ด้วยความที่ทั้งสองคนเป็นผู้ที่มีชื่อเสียง ผู้คนจึงให้ความสนใจเป็นพิเศษ รวมถึงศศิชาด้วย
“ลิตาๆ แกเห็นข่าวนี้หรือยัง”
ศศิชายื่นโทรศัพท์มือถือให้ปาลิดาอ่านข่าวในกลุ่มแชทของมหาวิทยาลัย
“ฉันรู้ละ เมื่อวานพ่อพาคุณแอลลี่ เอลิเวีย อะไรนี่และ มาทานข้าวที่บ้านด้วย”
ปาลิดาส่งโทรศัพท์มือถือคืนให้เพื่อน ก่อนจะอ่านหนังสื่อทบทวนข้อสอบต่อ
“งั้นเหรอ งั้นข่าวที่ว่าคบกันก็เป็นเรื่องจริงสิ”
หัวใจของเธอหล่นวูบลงไปอยู่ตาตุ่ม รู้สึกเจ็บจี๊ดๆบริเวณอกด้านซ้ายโดยที่ไม่มีบาดแผลให้เห็น
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าคุณแอลลี่จะมาเป็นพรีเซนเตอร์ถุงยางอนามัยรุ่นใหม่ที่จะเปิดตัวเดือนหน้า”
เธอชินและชาที่ต้องเห็นคอลเลคชั่นถุงยางอนามัยทุกรูปแบบมาตั้งแต่จำความได้ และมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับเธอ
ศศิชากำลังใช้ความคิดอย่างหนัก เธอหารูปของเอลิเวียมาเปรียบเทียบกับตัวเอง ไม่มีอะไรที่เธอจะเทียบนางแบบคนนั้นติดเลย เธอก็แค่ดาวมหาลัยหน้าตาใสๆซื่อๆ ส่วนเอลิเวียคือนางแบบดังระดับโลก
“เออลืมบอก พรุ่งนี้วันเกิดพ่อ จัดกินเลี้ยงที่โรงแรมxxx ฉันว่าจะชวนแกไปด้วย อยากไปไหม?”
ปาลิดาเกือบลืมวันสำคัญของบิดา เพราะมัวแต่คิดเรื่องสอบ
“ไปสิ ไปๆ”
ศศิชายิ้มกว้าง เธอดีใจมากที่จะได้เจอชรัณ เผื่อเขาจะได้มองเห็นเธออยู่ในสายตาบ้าง
“ตีมชุดสีแดงนะ เพราะพ่อฉันเกิดวันอาทิตย์”
“ฉันมีเดรสสีแดงอยู่พอดีเลย แต่ว่ามันอาจจะโป๊ไปหน่อย”
ศศิชาครุ่นคิดไปถึงชุดเดรสสายเดี่ยวที่ชายกระโปรงแหวกสูงขึ้นมาถึงต้นขา
“ใส่ๆไปเถอะ ไม่มีใครว่าอะไรหรอก คนในงานก็คงมีแต่พวกเซเลบดาราทั้งนั้น”
พอได้ยินดังนั้นศศิชาก็ยิ่งเป็นกังวล หากเธอไม่ได้สวยเด่นมากพอ ชรัณคงไม่สนใจ มันก็จริงอยู่ที่ว่ารอบๆกายเขามีแต่ผู้หญิงสวยๆทั้งนั้น หากไม่ใช่พวกดารา ก็เป็นนางแบบดัง
ณ โรงแรมxxx
แสงแฟลชจากกล้องสะท้อนเข้าตา ไม่ว่าใครที่เดินเข้ามาในงานก็จะถูกช่างภาพถ่ายรูปเก็บไว้หมด ร่างบางในชุดเดรสรัดรูปสายเดี่ยว เดินเคียงคู่มากับลูกสาวเจ้าของวันเกิด ทำให้ผู้หลักผู้ใหญ่หันมาให้ความสนใจเป็นพิเศษ
ศศิชาเกล้าผมขึ้นสูงอวดลำคอเรียวระหง ใบหน้าสวยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนสีชมพูพีช ยิ่งขับผิวที่ขาวอยู่แล้วให้ผ่องกว่าเดิม ถึงแม้ว่ารองเท้าส้นเข็มที่เธอเลือกมาใส่ในวันนี้ค่อนข้างที่สูง แต่เธอก็ไม่หวั่นขอแค่ชรัณหันมามองบ้างก็พอ
“อุ๊ย! แกดูพี่คนนั้นสิหล่อมากเลย”
ปาลิดาสะกิดแขนศศิชาให้มองไปยังชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งที่ยืนอยู่ในกลุ่มเซเลบไฮโซ
“พี่นาวา เป็นลูกของเพื่อนพ่อฉันเอง นี่แกไม่รู้จักพี่เค้าจริงๆหรอ เรียนอยู่มหาลัยเดียวกับเราด้วยนะ”
เธอกับนาวาเคยเจอหน้ากันบ้างตามงานสังคม
ปาลิดาส่ายหน้าปฏิเสธ เธอเอาแต่เรียนๆๆ แล้วก็เรียน ไม่ได้สนใจใครเลย
ศศิชากวาดสายตามองหาชรัณ จนเห็นว่าเขากำลังยืนคุยอยู่กับเอลิเวียนางแบบสาวชาวฟิลิปปินส์ที่เป็นข่าว รอยยิ้มของเขาที่มีให้ผู้หญิงคนนั้น ทำให้เธอรู้สึกอิจฉาจนตาร้อนผ่าว
“ไปทักพ่อเธอกันเถอะ”
เธอดึงแขนปาลิดาให้เดินไปหาชรัณด้วยกัน ซึ่งเขาก็แทบจะไม่มองใครอื่นเลยนอกจากคนที่อยู่ตรงหน้า
ปาลิดายังงงๆ ที่จู่ๆก็โดนเพื่อนลากมา แต่พอเห็นหน้าเอลิเวียใกล้ๆเธอจึงทักทายพอเป็นมารยาท
“สวัสดีค่ะ คุณแอลลี่”
เอลิเวียหันไปมองปาลิดา ก่อนจะยิ้มกว้าง แล้วทักทายกลับ
“ไฮ ลิตา ยูมากับเพื่อนเหรอ?“
ศศิชาไม่ได้สนใจเอลิเวีย เธอมองแต่หน้าของชรัณ เขาหล่อและมีเสน่ห์มาก ยิ่งอยู่ในชุดสูทสีแดงเลือดนกแบบนี้ เขาดูไม่ต่างไปจากท่านเคานต์ที่มีอายุยืนนับพันปี แต่ทว่าใบหน้ากลับเต่งตึง ไม่มีแม้แต่ความแก่หรือรอยเหี่ยวย่น
“นี่เพื่อนลิตาเองค่ะ ชื่อไข่มุก”
ปาลิดาแนะนำศศิชาให้รู้จักกับเอลิเวีย
“คุณอยู่คุยกับลิตาไปก่อนนะ เดี่ยวผมมา”
อยู่ๆชรัณก็ตัดบท เขามีลูกค้าคนสำคัญที่ต้องไปทักทายและต้อนรับ
“ได้ค่ะ”
เอลิเวียตอบเป็นภาษาไทย ถึงแม้จะเพิ่งเริ่มเรียนภาษาไทยได้ไม่นาน แต่ก็สามารถใช้สื่อสารได้บ้างบางคำที่ง่ายๆ
ศศิชายิ้มให้เอลิเวียตามมารยาท ทว่าสายตากลับมองตามร่างใหญ่ที่เดินจากไป เขาไม่แม้แต่จะทักทายเธอ หรือคุยด้วยแม้แต่คำเดียว ราวกับว่าเธอเป็นคนที่อยู่นอกสายตา จึงไม่ได้รับความสนใจจากเขา