DİLHÛN

gelecekten küçük alıntı...

Lizan Botalav

özledim... deli gibi kokunu, tenini, dokunuşunu... her şeyini deli gibi özledim. sen söyle... nasıl dayanayım Dilhûn? nasıl dayanayım sensizliğe... seni o beyaz çarşafların arasında ruhsuz bir şekilde uyurken görmek her defasında ciğerime ateş düşürüyor...

ben bencil değilim. ben sadece karımı istiyorum, ve onu geri getirmek için gerekirse her şeyi düşünmeden acımasızca yaparım... bunu en iyi sen bilirsin...

sadece bana biraz yardımcı ol... beni tanımıyormuş gibi bakma. sen her defasında bana öyle bakınca kafayı yiyecek gibi oluyorum. ben senin kocanım, ben senin tek varlığın olan ailenim...

beni hatırla, beni duy... acımasız olma, beni hisset artık... bu cehennemi benim için biraz katlanılabilir kıl...

ölümden korkmuyorum, sensizlik bana ölüm zaten, başına gelen herşeyin sorumlusu ben iken beni sevmeni beklemek belki açıklanamaz bir duygu. ama inan bana sensizlik en büyük ceza oldu bana...

yıllar geçti, kışlar gelip, yazlar bitti. ama sen hala o beyaz çarşafların arasında ruhsuz yatıyorsun. ben karımı, ben ciğerimi, ben... ben kokunu özledim. içim eziliyor. nefes alamıyorum. doktorların sürekli ' herşeye hazırlıklı olun ' demesi beni gün be gün biraz daha öldürüyor.

artık kalksan, artık bana dönsen, yine bana bakıp o içimi eriten gülüşünü sunsan... çok mu şey istiyorum. bununla başa çıkmak zorundayım. ama sen de bana yardım et, yalvarırım sana, bir kez bile gözlerini açıp bana bak...

Umut çiçekleri açmaz oldu, vadiler kelebeksiz, bülbüller ötmez oldu... ırmaklar kurudu, kaleler yıkıldı...

benim Dünyam başıma yıkıldı. sana aldığım Güler soldu, sana, adına yaptığım, en çok istediğin at çiftliği karanlığa mahkum edildi. . .

ellerin soluk, bedenin buz gibi soğuk iken senden gelecek iyi haberin beni yanıltacağından korkuyorum.

seni en başından alıp, o cehennemden getirmeliydim. yazıklar olsun bana .. yazıklar olsun benliğime.

hayallerin gözlerini açmanı bekliyor. bana değilse en azından hayalini kurduğun hedeflerin için uyan yavrum...

Dilhûn... yaralı yanım, sessiz nefesim, adında acı olan Dilhûnum...

şunu bil ki senin solduğun gün, bu ruh bu bedenden ayrılıp senin yanında yerini alır... beni sensizlikle sınama, beni yarım bırakma. bana kendi acını yaşatma. bana acı, beni gör, bana sonsuz olmak için nefesime geri dön. bana geri dön. eşim olarak, dostum olarak, sol yanım olarak, ciğerim olarak, arkadaşım, sırdaşım olarak... bana hayatım olarak geri dön. sen gidersen ben bir hiç olurum. ben kimsesiz olurum. sesimi duy... yalvarırım beni duy... özledim... deli gibi özledim seni...

uyan, uyan ki bu fani tekrar nefes alabilsin... yaşayabilsin...

canım, seni bir ömür beklerim... bekleyeceğim de...

kaderime razı gelip, bana yazılanı minnetle bekliyeceğim, yeter ki o kaderde senin adin yazılı olsun...

kocanı bekletme olur mu, şayet bu yaşlı yüreğim seni ne zaman bu yatakta, böyle kıpırtısız gördüğünde nefesimi kesmek için elinden geleni yapıyor.

.

ben kime anlatayım derdimi... ben kimden medet umayım.. haa? söyle bana. söyleyemiyorum, dilimin ucuna gelenleri yutuyorum. ah edemiyorum. feryadımı bu evi titrete titrete sana duyurmak istiyorum... avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum. ben hiç bu kadar kendimi güçsüz, çaresiz hissetmemiştim...

sana karşı boynum bükük, uyan ki sana cenneti yaşatayım ...

adının anlamı tek tek değiştirmek, her harfine gülüşünden parçalar kazımak istiyorum...

bekledim, bekliyeceğim...