(Filipino) Baby, Be Mine - Completed

Nanginginig sa galit si Krystinia nang sumugod sa private office ng ama niyang si Don Teodicio Valdesco, Jr. Kagagaling lang niya sa sa Davao para sa opening ng boutique store ng Ageless Beauty. Itinayo iyon ng lolo niyang si Teodicio Valdesco, Sr. at namayagpag sa pamamahala ng ama niya. She had high hopes after the success of the opening. Pero paglapag pa lang niya sa airport ay nakarating na sa kanya ang di magandang balita. Walang pakundangan niyang binuksan ang pinto. She didn’t even bother to knock. “Papa, hindi ako makapaniwala na ibinigay ninyo ang Vice Presidency for Marketing kay Mr. Claveria. It is supposed to be mine.” Nakataas ang kilay nitong inangat ang tingin mula sa binabasang report at bored siyang tiningnan. "What makes you think that he doesn't deserve the position and you deserve it better? Ilang taon ang seniority niya sa iyo. Kahit ang Kuya Thirdy mo ay hindi nakuha ang posisyon ng Vice President for Operations noong thirty years old na siya." Well, she worked so hard to be better than her brother. Ipinanganak siyang pamamahalaan ang Ageless Beauty kaya naman nagsikap siya para umangat sa lahat. Akala niya ay mapapansin iyon ng ama niya at ibibigay ang nararapat para sa kanya. She was not a brat. Kung nasaan man siya, pinaghirapan niya iyon. Di niya ginamit ang pagiging Valdesco niya. Kinuyom niya ang mga palad habang kinokontrol ang sama ng loob. "Papa, age is irrelevant here. Hindi kaila sa inyo na maraming nagawang palpak si Mr. Teodoro. I am the one who cleans up his mess time and again. Gusto ba ninyong ilagay ang isang importanteng posisyon sa kompanya? This is stupid." Tumiim ang anyo nito. "Sinasabi mo bang istupido ako?" Mariin siyang pumikit at bumilang ng sampu bago muling sinalubong ang mga mata nito. Ano ba ang nakita nito kay Mr. Claveria? He was a yes-man. Wala itong sariling isip. Kailangan pa nitong laging magpaalam sa ama niya bago magdesisyon. Ni hindi nito inaanalisa kung ano ang makakabuti sa kompanya. Iniisip lang nito ang mabuti sa ego ng ama niya. Kaya naman pumapalpak ang mga campaign na hawak nito. "Papa, please see reason. Hindi pa ba sapat ang mga nagawa ko mula nang tumapak ako sa Ageless Beauty? I rose from the ranks. At lahat ng projects na hawakan ko ay nagpataas ng sales natin. Do you want records to back that up?" naghahamon nyang tanong. "Hindi ka bagay sa posisyong 'yon. That's why I am firing you. Di ka na pwedeng magtrabaho pa sa kompanya." Bumagsak ang panga niya sa labis na pagkagulat. Inaalisan siya nito ng trabaho? Daig pa niya ang binagsakan ng bomba. "Papa! Di ninyo pwedeng gawin sa akin 'to!" Halos buong buhay niya ay umikot sa kompanya. She knew she was good at her job. She was even dubbed as the future of Ageless Beauty. Malaking kalokohan kung aalisin lang siya nito sa trabaho. Dahil ano? "I can,” he said in a serious and decided tone. “Hindi kita pwedeng bigyan ng mabigat na posisyon sa kompanya dahil alam ko na iiwan mo rin iyon sa huli." Ipinilig niya ang ulo. "Hindi ko magagawa iyon. Mahal na mahal ko ang trabaho ko. Halos buong buhay ko ay ibinigay ko sa kompanya. Paano ninyo naisip na iiwan ko ang trabaho ko at ang kompanya? Napaka-unreasonable ninyo, Papa." Buong buhay niya ay inialay niya para mapasaya ang ama niya. Wala ito halos panahon sa kanilang mag-ina dahil lagi nitong inaasikaso ang Ageless Beauty. Twelve years old siya nang mamatay ang Mama niya dahil sa breast cancer. Akala niya ay magiging malapit na sila sa isa't isa dahil sila na lang ang magkasama sa buhay. Tatlong buwan ang lumipas ay inuwi nito sina Serafina at si Thirdy o Teodoro Valdesco III. Na-shock siya na malamang may kapatid ang ama niya sa labas. Mas matanda ito ng pitong taon sa kanya. Bata pa ang ama niya at si Serafina nang maging magnobyo ang mga ito. Pinalayo ang mga ito sa isa't isa dahil mahirap lang si Serafina at hindi bagay sa pamilya ng ama niya. Sa halip ay ipinapakasal ang ama niya sa nanay niya nang makatapos ito ng pag-aaral. Ilang buwan bago mamatay ang nanay nang magkita ang mga ito. Di pa daw ipinaalam sa kanya dahil nagdadalamhati pa siya. Tinanggap niya sina Serafina at Thirdy nang walang pagtutol. Mabait si Serafina sa kanya at sabik sa anak na babae kaya nahuli nito ang loob niya. Inaasikaso siya nito kaya naman di niya gaanong nadama ang pagpanaw ng nanay niya. Subalit nagsilbing banta sa pagsasama nilang mag-ama si Thirdy. Naging malapit agad ang mga ito sa isa't isa. Noong una ay inisip niya na bumabawi ang ama niya sa mga taong nawala sa mga ito. Pero nakahalata na siya na iba ang trato dito ng ama dahil pinag-uusapan na agad ng mga ito ang pagpasok sa kompanya ni Thirdy. Paborito agad ito kahit na di ito masyadong matalino.. Minsa'y napapasok ito sa gulo pero di ito hinihigpitan ng papa niya at laging pinagbibigyan. He would always bail her brother out. Kaya naman dinoble niya ang pagsisikap sa pag-aaral. She even graduated magna c*m laude in Marketing. Nagtrabaho agad siya sa Ageless Beauty at ibinuhos niya ang lahat ng talino para sa pagpapaunlad ng kompanya. Ilang beses na silang nagkatalo ng papa niya at Kuya Thirdy dahil sa makalumang paraan ng pagtingin ng mga ito sa bagay-bagay minsan. Napatunayan niyang mas mahusay ang ideya niya. Umaasa siyang sa pagpapakita ng husay sa pamamahala ay magiging proud ito sa kanya. Baka kahit kapiraso ng pagmamahal na ipinakikita nito sa Kuya Thirdy niya ay maranasan din niya. Pagkatapos ay ito pa ang igaganti ng ama niya sa kanya. Gusto nitong putulin ang kaugnayan niya sa kompanya. Doon lang niya nararamdaman na napapalapit siya dito. Mahaba ang mga usapan nila at nalalaman niya ang saloobin nito kahit bilang empleyado lang. Ngayon ay gusto nitong putulin ang kaugnayang iyon. Parang nawalan na siya ng pag-asang maranasan pa ang pagkilala at pagmamahal nito. Tumayo ito at ibinuka ang mga kamay. "That's the point. Halos buong buhay at panahon mo ay inialay mo sa kompanya. You eat with it, breathe with it. Masyado ka nang nalilibang sa pagtatrabaho. Twenty-seven years old ka na. Ni di ka pa nagkaka-boyfriend. Wala ring umaakyat ng ligaw sa iyo dahil wala kang oras makipag-date. You even work harder than me." "Papa, hindi ko libangan lang ang pagtatrabaho ko. Seryoso ako sa ginagawa ko. Dapat nga po matuwa pa kayo sa akin dahil sa pagmamalasakit ko sa kompanya. Pangarap kong pamahalaan ang kompanyang ito balang-araw." Bumilang ng taon bago nito napatino sa pagtatrabaho ang Kuya Thirdy niya. Subalit ikinonsidera pa rin nitong maging kahalili nito bilang presidente. Bakit hindi siya? Hamak mas matalino siya kay Thirdy at mas maaasahan. Hindi ba nito magagawang patas ang maging pagtingin sa kanila? "Hindi ko pinangarap na magpakaalipin ka sa pagtatrabaho at tumandang dalaga. Nangako ako kay Eleonor na babantayan at aalagaan kita. Titiyakin kong maging maayos ang buhay mo. Ikaw ang prinsesa ko. Nagsisikap kami ng kapatid mo para maibigay ang gusto ninyo ng Mommy Serafina mo nang di na ninyo kailangan pang magtrabaho." "Hindi ko kailangang maging prinsesa. Gusto kong magkaroon ng silbi." Ayaw niyang maging dekorasyon lang. Saan bang panahon nakatira ang tatay niya at hindi nito kinikilala na magaling sa trabaho ang mga babaeng gaya niya. Mas magaling pa nga sa mga lalaki minsan. "Magkakaroon ka ng silbi kung bibigyan mo ako ng apo. Hindi ka na bumabata. Kaya bukas wala ka nang trabaho. Hayaan mo na sa amin ng kapatid mo ang Ageless Beauty." "Papa!" Sumabog na siya. “That is archaic!” Wala sa plano niya ang mag-asawa at magkaanak. Hindi sa ngayon. Para sa kanya ay hindi dapat magkumahog ang isang babae sa pag-aasawa dahil lang tumatanda na ito. May tamang oras para sa lahat. At hindi ito ang oras para doon. She had so much to achieve. “You are fired and that is final.” Iwinaksi nito ang kamay na parang bumubugaw lang ng langaw. "Iwan mo na ako. Masyado na akong naaabala sa trabaho." Just like that and she was dismissed. Ni hindi man lang nito naisip kung gaano kalaking impact sa kanya ang mawalan ng trabaho. Parang inalisan na siya nito ng dahilan para huminga. Subalit mukhang di patitinag ang ama niya at ibinalik na ang tingin sa trabaho. Dread started to creep over her. Nararamdaman niya ang panginginig ng katawan at ang pagbabanta ng pagpatak ng luha sa mata niya. Tumalikod na siya bago pa man nito makita ang mga luha niya. Lalo itong magagalit sa kanya kapag nakita siyang umiyak. Tuliro niya at hindi niya alam kung saan siya pupunta. Paglabas niya ng opsina nito ay ay nakasalubong niya si Thirdy. Nakasuot ito ng sando at gym shorts at pawis na pawis. Mabuti pa ito nagagawa lang mag-relax habang siya ay parang pinagbagsakan ng mundo. "Krystinia, bakit ka umiiyak? May problema ba sa opening sa Davao at napagalitan ka ni Papa?" "No. Everything was perfect. At bilang kapalit, sinesante ako ni Papa para daw makapag-asawa na ako." Isang malakas na halakhak ang pinakawalan nito. "That's crazy." "Pwede mo bang sabihin sa kay Papa na kalokohan lang ito?" pakiusap niya. Hindi niya alam kung anong gagawin niya kapag wala ang Ageless Beauty sa buhay niya. At sa palagay niya ay ang kapatid lang niya ang makakakumbinsi sa ama niya. Nagkibit-balikat ito. "Wala akong magagawa sa desisyon ni Papa. Sa palagay ko rin oras na para mag-asawa ka. Mawawala ka na sa kalendaryo. Manang na ka na nga." Ano pa nga bang aasahan niya? Her brother was another yes-man as well. At tulad ng ama niya ay makaluma din ang pananaw nito mapa-negosyo man o babae. "Ayaw mo bang pagtulungan natin ang pagpapatakbo sa Ageless Beauty?" tanong niya. Tinapik nito ang ulo niya na parang isa siyang batang paslit. "Kaya na namin ang pagpapatakbo sa kompanya. Hindi mo na dapat isipin iyon. Isipin mo kung paano mo mae-enjoy ang buhay mo. Look at you. Mukhang mas matanda ka pa sa akin. Paano ka magkaka-boyfriend niyan?" Nagkulong siya sa kuwarto niya sa sobrang sama ng loob. napahagulgol na naman ng iyak. How could they treat her like this? They were insulting to the core. Parang gusto niyang pag-umpugin ang tatay niya at kapatid niya pero wala rin siyang magagawa. Ang mga ito ang nagpapatakbo sa pamilya. At mukhang kahit anong gawin niya ay hindi siya makikita ng mga ito bilang isang matalino at mapapakinabangang babae. “Thirdy, bawiin mo ang sinabi mo!” saway ni Serafina na may dalang tasa ng tsaa. “Hindi mo dapat sinasabi iyan sa mga babae lalo na sa kapatid mo.” Inilapag nito ang tasa sa kalapit na mesa at niyakap siya. "Tumahan ka na. Papangit ka." “Mommy, isa ka pa. Pinapaiyak mo rin ako,” sabi niya at pinahid ng likod ng palad ang luha niya. “Hindi ako ang nagpaiyak sa kanya, Mommy. Si Papa ang nagpaiyak sa kanya. Sinesante siya sa trabaho para makapg-asawa na.” “Halika sa garden. Doon tayo mag-usap,” sabi ni Serafina sa kanya at nagmartsa patungo sa garden. Nang makaupo sa garden set ay pinainom siya nito ng tsaa para kumalma. Hindi niya alam kung makakatulong ang tsaa para huminahon siya. She felt drained and tired. Parang nasa gitna siya ng kawalan. Ngayong wala na siya sa Ageless Beauty, anong buhay ang naghihintay sa kanya? Isinubsob niya ang mukha sa palad. "Mommy, pinaghirapan ko ang trabaho ko. Ganoon-ganoon lang niya ako tatanggalin? Dapat nga i-promote pa niya ako sa dami ng mga accomplishments ko. Bakit ginagawa niya sa akin ito?" “He wants you to get a life.” “Ageless Beauty is my life.” “Iyan mismo ang dahilan kung bakit gusto niyang mawala ka sa Ageless Beauty. Wala ka nang buhay bukod sa kompanya. Hindi mo na naisip ang sarili mo.” Ginagap nito ang kamay niya. "Huwag mong isipin na di naa-appreciate ng ama mo ang lahat ng nagawa mo. Sobra-sobra pa nga. Ako ang unang nagsabi sa kanya na nababahala na ako para sa iyo. Ni wala kang social life. Ilan na bang kaibigan mo ang sumuko sa kayayaya sa iyong lumabas? Isinubsob mo na ang sarili mo sa trabaho. Oras na para isipin mo ang sarili mo. Ngayong wala ka nang trabaho ay may oras ka nang mag-shopping, mag-relax at makipag-date." Napangiwi siya nang maisip ang buhay na sinasabi nito. Some of the heiresses she knew had that kind of lifestyle. Not very appealing. "Wala po akong hilig sa ganyan." Tinapik nito ang kamay niya. "Oras na para sarili mo lang ang isipin mo. Isipin mo na nagbabakasyon ka lang." Umiling siya. “Mommy, gusto ko po talagang magtrabaho.” "Saka mo na isipin ang trabaho. Sasaya ang papa mo kung sa wakas ay magpapakasal ka na at magkakaroon ng anak. Nang nakakaraang party ka pa itinatanong ng anak ni Congressman Logarta. How about we set up a date for you two? Tiyak na masisiyahan ang papa mo." Bumagsak ang balikat niya. "Hindi ko po gusto ang ganito." Parang walang saysay ang buhay niya. She thought she was more than that. Tipid itong ngumiti. "Subukan mo lang para sa Papa mo. Hindi ba gusto mong sumaya siya?" Tama nga ba ito? Kapag sinunod niya ang gusto ng papa niya ay mas mapapalapit ang loob niya dito? Wala naman sigurong masama kung susubukan niya. Marami na siyang naisakripisyo para sa atensiyon nito. Gasino ba ang kaunting sakripisyo pa? "Okay. Susubukan ko po,” aniya at pilit na ngumiti. Tinapik nito ang ulo niya. "Good girl."