KABUS

1186 Words

Odaya Aslan'ın kollarında girdiğimde bile ayrılmak istemedim sıcaklığından. Dün geceki gibi üzerimdekileri çıkardı ve sinesine çekti yine. Göğsüne beni yatırdığında iyice dolmuş durumdaydım. Birden akmaya başladığında ve yaşlar Aslan'ın göğsüne damladığında kalkmak istedim ama Aslan sıkıca kollarını bana doladı. Elini saçlarımın arasına sokup iyice kendisine bastırdı. "Ağlama demeyeceğim. Rahatlayacaksan eğer ağla. Ama sadece benim yanımda benim göğsümdeyken ağla." Bu sözler üzerine tamamen bıraktım kendimi. İçim boşalana kadar ağladım Aslan'ın göğsünde. Ben sakinleşene kadar elleri saçlarımı okşadı, sırtımı sıvazladı. Ben ağladım o sustu. 'Benim suçum yok' diye diye ağladım. En sonunda yorgun düşen bedenim iç çekişlerim ile sarsılırken ilk kez Aslan'ın yanında da olsam huzursuz bir uyuy

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD