Salondaki sessizlik sürüp giderken kalbimin göğüs duvarlarıma çarpma seslerini duyuyordum. Göz yaşlarım usul usul kayıp giderken yanaklarımdan kollarımla sarmaladığım oğlum kollarını boynuma sardığında burnumu boynuna sokup cennet kokusunu doldurdum ciğerlerime. Bu kez daha farklı geldi kokusu. Yaktı beni, kavurdu ateşlerde. Ruhum doyuma ulaşırken cennetin en güzel köşesinde hissettim kendimi. Evlat ne demekti, evlat kokusu neydi şimdi anlıyordum ben. En derinimde hissederek anlıyordum hem de. Göz yaşlarım kuruyana kadar ağladım. Sineme çektiğim göğsümde saklamak için sıkı sıkı sardığım oğlumla öylece ağladım. Yiğit uyuya kaldığında bile sarılmaktan vazgeçmedim. Sırtımdan sarılan kollarla kendime geldim. Aysel anne gelip de Yiğit'i kucağımdan almak istediğinde vermek istemesem de Aslan kol
