She Fall Apart

Bata palang ako marami na ang nangyari sa buhay ko, and i just ignore it dahil alam ko naman na balang araw makakalimutan ko rin yon na mawawala rin yong ganong bagay na yon. Bata pa lang ako pero yung isip ko pang matanda na, dahil siguro sa mga nangyari at dahil narin sa mga ipinararamdam saakin ng mga tao sa paligid ko. nakalimutan kong bata ako nakalimutan ko na i need to enjoy this life, a childhood. I was only 13years old at nagtratrabaho na ako para sa kinabukasan namin ng kapatid ko, ang bata ko pa para sa bagay na yon pero wala akong magawa dahil kung hindi ako kikilos hindi kami mabubuhay ng kapatid ko, yong magulang namin nagpapakasarap sa buhay. Yung mama ko ang hilig mag sugal, kalahati ng sahod ko nauubos lang niya sa pag susugal niya. Ang tatay naman namin matagal na wala, nag-ibang bahay. Sa edad na thirteen naibuhos ko ang panahon at oras ko para tustusan ang pagaaral ng kapatid ko, hindi ko narin naisip mag aral dahil lang sa magiging future ni arlyn. Babawi nalang ako sa pangarap ko kapag naiangat ko na ang kapatid ko. "Atheena!!!!! Nasaan ka!!!!" Nasa gate palang ako ng bahay rinig ko na kaagad ang sigaw ni mama, may nagawa nanaman ba ako para ikagalit niya? "Ma, kauuwi ko lang galing trabaho." Binalewala ko nalang ang sigaw niya pag pasok ko ng bahay. "Trabaho ba talaga o Lumandi?! May sinabi saakin ang kumadre ko na kumekerengkeng kalang dyan sa tabi tabi, ikaw babae ka kung puro kalandian lang ang gagawin mo lumayas ka nalang dito at pumunta ka nalang din doon sa maharot mong ama!" Ayan nanaman, kung ano ano nanaman naririnig niya sa chismosa niyang kumare na ang gawin lang ay makichismis sa iba naming chismosong kapitbahay. Wala narin akong nagawa kaya pinabayaan nalang muna si mama mag salita habang paakyat naman ako sa taas namin, gusto ko muna mag pahinga. "Ikaw Atheena, kapag naabutan kitang nakikipag landian lang sa tabi lumayas ka sa bahay ko. Wala akong anak na malandi." Halos ilang oras na akong nasa taas pag baba ko may kinukuda nanaman si mama, ano to hindi nauubusan ng sasabihin? Araw araw nalang ganto ang ganap sa bahay namin. Pag uwi niya galing sugalan susumbatan ako pag tapos ng sumbat niya kukunin yong sahod ko, wala na rin akong nagagawa sa bagay na yon dahil sasabihin lang namn niya na mas matanda siya saakin at respetohin ko siya. "Ma, ito na yong sahod ko," sabay bigay ng 2k " anong gagawin ko dito sa dalawang libo mo, maibubuhay ba ako nito?! Akina ang iba pa!"3k lang ang nakuha ko ngayong araw dahil Sa isang araw 3k lang ang nasasahod ko, swerte nalang ako kapag umabot ng 5k yon... "Ma, yan lang naisahod ko ngayon. Ang tumal ngayong araw" yon nalang ang nasabi ko, hindi dahil sa pinagdadamot ko ang pera, ginagawa ko lang yon to save us money. Kung lahat ang ibibigay ko wala na kaming pang gastos sa pag kain at ibang gastusin sa bahay, hindi naman magawang bayaran ni mama ang bayarin namin sa bills at sa mga gastusin. [Work] "Ena, kamusta sa bahay ninyo?" Pag pasok ko palang ganyan na kaagad ang bungad saakin ni Lei. For sure makikibalita nanaman to saakin, everyday ganyan morning routine namin ni bakla, makikibalita siya saakin tungkol sa bahay dahil siya lang naman nakakaalam ng problema ko eh. Naalala ko noong minsan dumalaw sa bahay yan, imbis na makaheram ako ng pera sa kanya napagalitan pa siya ni mama. She thought na jowa ko si lei kahit na hindi kami talo kaya after that hindi na siya nakakapunta sa bahay. Actually nag talo kami ni mama dahil doon sa gulong ginawa niya kay lei, akala ko kasi hindi na ako makakalapit sa kanya after that incident kaso kinabukasan siya pa unang lumapit saakin and said sorry about what happen kahit na ako naman yong kailangan mag sorry. "Wala naman gaanong nangyari, parang everyday Ganon ang ganap, parang boomerang HAHAHAHA" tawanan nalang kani ni lei habang nagbibihis ako sa kabilang kwarto "anyway, Ena may gusto palang kumausap sayo. I forgot to inform you last night" parang alam ko na sasabihin nito. "he's back?" He got silent. So it's true nakabalik na talaga siya. "Kailan pa?" Tanong ko habang nagmamadaling mag bihis "last night pa, akala ko naman pinuntahan ka na niya." Ramdam ko ang panghihinayang niya dahil sa ginawa nong taong yon. "Wala naman atang balak magpakita saakin yon after what happened to us" nasabi ko nalang after ko lumabas sa kwarto "kapal narin ng mukha niya kung magpapakita pa siya saakin after what he did" sabi ko nalang sa kanya habang nag mamake up ako " hindi rin yon naiiwasan teh, kambal ko yon kaya no choice ka narin. Magkikita at mag kikita talaga kayo." Natatawa nalang sabi ni lei habang may mapang asar na ngiti "pero teh, hindi ka natuwa ng malaman mong bumalik si kuya?" Ulit niyang tanong "Hindi" nasabi ko nalang sa kanya habang minamadali pag mamake up "tara na nga, malalate na tayo" inaya ko narin siya after kog matapos sa make up. Kung aalalahanin yong tinanong saakin ni lei? sa totoo lang wala akong maramdaman. Parang wala nalang saakin kung bumalik ba siya o hindi. remembering that day hurts me a lot, iniwan niya ako ng parang wala lang. He didn't mind coming back that night when i was so devastated nag halo halo lahat ng emosyon ko that night. Hindi ko alam kung paano ako nakauwi nihindi nga ako nakaramdam ng sakit sa mga sinsabi ni mama saakin that night. "Miss pwedi ka ba matable?" Isang tinig ng customer ang nagpawala ng daydreaming ko tungkol sa nakaraan "sorry sir, hindi Ho to club para itable nalang ang mga waitress dito. Isa po itong restubar (restaurant and bar) kung gusto mo ho mang table lumipat kayo sa club." Magalang kong sambit sa isang customer. Hayuf, umagang umaga mangtatable ng waitress tapos dito pa sa restubar may sira talaga utak ng mga lalaki. "Mas maganda ang babae dito sa Bar na to, ang papanget doon sa club." Pag pupumilit pa ng customer saakin. Kapag ako napikon dito ibabalibag ko to. "Hindi Ho pwedi mang table ng waitress dito sir, labag yon sa patakaran namin." Pag pipigil ko ng galit sa kanya, napansin ko narin na nakukuha na namin ang attention ng ibang tao kaya nagpumilit na akong umalis doon kaso hawak na ng customer yong kamay ko ng mahigpit kaya napangiwi na ako sa sakit "teka lang miss" tumingin siya sa name tag ko "miss Atheena, parang ang sama naman kung lalayasan mo customer mo, pwedi kitang bigyan ng low star for that. " “Mas gugustuhin ko pang bigyan mo ako ng ganyan sir kaysa mabastos naman ako ng katulad mo." Hindi narin ako nakapag pigil pa kaya nasabi ko na yon "aba sasagot ka pa?!" Sasampalin na sana niya ako kaso may humarang sa kamay niya. "Hindi naman magandang ipilit mo yong taong ayaw naman sumama sayo." Nagulat nalang ako sa ginawa ni Lei tsk, pagagalitan nanaman ako nito. "Tara na atheena" pagkahatak saakin ni lei dinala niya ako sa likod ng restaurant "bakit hindi mo ako tinawag" sabi niya habang nakairap "muntik na tayo mapahamak sa ginagawa mooo" nakatulala nalang ako sa ginagawa niya "sumagot ka teh, natameme ka naman na saakin hula ko may inexpect kang gagawa non sayo kanina noh?" Pang aasar niyang sabi saakin habang kinikiliti ako kunyare "baliw, hindi i was about to slap him pero inunahan mo ako" sabi ko nalang sa kanya. Pagkatapos ng nangyaring yon hindi muna nila ako pinalabas sa locker room, magpalamig raw muna ako ng ulo then yung guy customer kanina pinaalis na nila. Nirerefund nga yong bayad nila eh paano pa nila irerefund yon eh ubos naman na niya ung order niya. Ang duga nong Ogag na yon. Hindi pa man nakakalahati ang oras lumabas na ako sa locker room para naman makatulong narin ako sa ibang katrabaho ko, ayaw ko namang wala akong makuhang sahod noh, hindi papayag si mama na wala akong iuuwing pera para sa kanya. "Bakit umalis kana kaagad doon Ena, maayos na ba pakiramdam mo?" Paglabas ko palang ng locker room si lei na kaagad ang nakasalubong ko, wrong timing naman oh. As soon as possible ayaw ko sana muna siyang makasalibong ng kami lang, Nahihiya ako sa ginawa ko kanina haist. "Oo, okay na ako anyway punta na ako sa pwesto ko" dadaan na sana ako ng hinawakan niya kamay ko "Wag ka teh, nailipat kana ni boss sa kitchen. Doon ka nalang daw muna for a week mamaya daw maulit nanaman ang nangyari kanina." Sabi niya saakin at nagpauna na umalis sa harap ko. That awkward feeling. Lei POV' Hindi ko alam bakit walang ginawa si kuya para ipagtangol si Ena kanina, he was there. Watching her suffer, as far i know si kuya naman ang may kasalanan ng lahat pero si Ena ang nagdudusa sa ginawa niya. Kawawa ka Ena, You fall to someone who's jerk and asshole. anyway, I'm Jan Lei Simbol and she's Atheena Grace Del' Torre