Tacenda’s POV
Pagkatapos ng ilang oras sa byahe, nakarating na kami sa lugar kung saan kami patungo. Hindi pa nakakalapag ang eroplano ay ginising ko na si Sir Augusto upang makapagpahinga nang kaunting minuto bago kami tuluyang bumaba. Napatitig pa ako sa maamo niyang mukha tuwing natutulog na nagtagal ng ilang sandali.
He’s too perfect.
He’s to perfect to betrayed by someone. By me.
He don’t deserve to be betrayed.
Mas lalong lumawak ang konsensya sa loob ko ngunit hindi ko pwedeng pairalin ang bagay na ‘yon. Mariin akong napapikit saka bumuntong hininga. Ilang saglit kong hinayaan ang aking sarili na pumikit bago ako dumilat. Binalik ko ang ngiti sa aking labi. Maya-maya lang ay ginalaw ko ang braso ni Mr. Augusto upang magising ito na hindi kalaunan, nagising naman.
Nang na
