Baranla arabaya geçtik ve yola koyulduk.Çok heycanlıydım.Varacağımız yere gidene kadar Baranla aramda bir muhabbet geçmemişti.Geldiğimiz yer çok güzel bir yerdi.Restoran taşın içine oyulmuş gibiydi.Lüks bir yer olduğu belliydi.Baran elimi tutarak içeriye doğru yürüttü.Gözler üzerimizdeydi sanki yada ben öyle hissediyordum.Etrafa bakmamaya çalışarak Baran uyarak yürüneye devam ettim.Restorana girdiğimizde atmosferin büyüsü biraz olsada beni rahatlatmıştı.Baranla iki gündür evliydik ama aramızda hâlâ bir mesafe vardı.Her şeyin yeni olduğu bu dönemde, birbirimize alışmaya çalışıyorduk. Baran, menüyü alıp gözleriyle hızlıca gezdirdi. Ben de aynı şekilde kararsızca menüyü incelemeye başladım ama aklımda bir şey belirlemekte zorlanıyordum.
Bir süre sessizlik hakimdi. Konuşacak bir şey bulamıyor
