Sabah gözlerimi içeriye giren güneş ışınlarıyla araladım.Üzerimde bir ağırlık veya bir ısıyla uyanmayı bekliyordum.Ama öyle olmadı yatak soğuktu ve yanım boştu.Baran dün gece benimle uyumuştu.Acaba rüya falan mı gördüm diye bir an kendimden şüphe ettim.Ama hayır emindim Baran yanımdaydı.Acaba çalışma odasına mı geçti.Kalkıp merakla kapıyı açtım.Ama ordada yoktu.Acaba benmi geç uyandım?Hemen gidip telefonu elime alıp saate baktım.Ama.hayır saat daha sabahın yedisine yeni geliyordu.Acaba nerdeydi.İşe mi gitmişti.İçimi sebepsiz yere bir korku sardı.Ama gereksiz yereydi.Adam sonuçta çalışıyor her an işi çıkabilir dimi.Yatağa tekrar uzandığımda içimdeki korkuları bir tarafa bırakıp dün gece olanları hayal ettim.Çok güzeldi.Düşünürken bile vücudum titriyordu.Baran hep bana seni bekliyorum diyor
