TÖRE AŞKI(+18)

KURALLAR

Artık herşey bitmişti.İstesem de istemesemde o yüzük parmağıma takılmıştı.Yüzükler takılmış,eller öpülmüş herkes yerine oturuyordu.Ömer ortada yoktu.Belliki aldığı darbeleri göstermemek için gelmemişti.Mehmet Ağa ayağa kalkarak "O zaman Hayde bize müsade.Gerekli olan şeyleri yarın hanımlar halleder zaten."Mehmet ağa iyi birine benziyordu.İlk hissiyatim o yöndeydi.Ama ne olursa olsun oda benim geleceğime sebep olmuştu.Herkes gibi oda benim gözümde geleceğimin katiliydi."Müsade sizin Mehmet ağa ayağınıza sağlık "Babamla Mehmet ağa tokalaştıktan sonra birer birer konaktan çıkmaya başladılar.Baran en son kalan kişi olmuştu."Dediklerimi unutma Zeynep,yoksa olacaklara ben karışmam haberin olsun."Bu adam kendini ne zannediyordu.Emir veriyordu sürekli."Emredersin Âğam" ağam kısmını inatla bastırarak gıcık bir şekilde söyledim.Bu tavrımdan hoşlanmadığı bakışlarından belliydi.Kara gözlerini üzerime dikerek sert sert baktı.Bir an ürktüm ama sonradan toparlandım.Çünku kaybedecek birşeyim yoktu.Benim sinirlerim bozuluyorsa onlarınkide bozulacktı."Bana bak küçük hareketlerin boyundan büyük.Başına sonra dert olur."

küçük demesine sinir oluyordum.Kendisi uzun olduğu için bana kısa diyordu.168 boyum vardı.Ve gayet yeterliydi benim için."Bana küçük diyip durma,ben küçük değilim sen uzunsun "Bunu diyince bana garip garip baktı.O zaman ne kadar gereksiz bir savunma olduğunu anladım.Cevap vermedi.Bu saçma savunmama ne cevap verecktiki zaten.Cevap vermeyeceğini anlayınca salondan çıkmak için hareketlendim.Yine aynı seneryoyu yaşıyordum.Koldan tutulma meselesi.Ama bu sefer kolum tutulunca acımıştı.Hafif bir inilti çıktı ağzımdan.Dönüp kolumu Baran'ın elinden kurtardım.Baktığım zaman kolum morarmıştı ve acısı o yüzdendi.Hepsi Ömer hayvanı yüzünden olmuştu.Ben koluma bakarken Baran konuşmaya başladı."Bir daha konuşurken sakın çekip gitme.Boyle harketlerden hoşlanmam haberin olsun."

Böyle konuştukça sinirlerim bozluyordu.Bir an önce ordan gitmek için"Tamam şimdi bittiyse gidiyorm "

"Bitmedi "Allah'ım delirtecekti beni ne istiyordu.Ne var dercesine gözlerine baktım."Kollarına krem sür.O adama da ilk fırsatta bu yaptığının hesabını soracam.Bu sefer sen bile engel olamaycaksın."

Beni böyle sahiplenmesi çok hoşuma gitmişti.İstemsizce bu lafları içime işlemişti.Öylece durup gözlerinin içine baktım."tamam sürerim "dedim.Bunu dediğim zaman salondan çıkıp Arkasından bir iki dakika baktıktan sonra bende odama çekildim.Elif ortada yoktu nerdeydi bu kız.Telefonu elime alıp aradım."Elif nerdesin sen"

"Acil bir işim çıktı gitmek zorundadır kaldım."

"İnsan. ir haber verir vedalaşmadın bile"

"Aslında geldimde enişteyle konuşuyordunuz bölmek istemedim.".

"şuna enişte diyip durma "

"Aman zeyno taktığın şeye bak."

"Tamam Elif yarın uğrar mısın buraya "

"Bilmiyorm ki yarın misafirler gelecek eve.Ve galiba görücüler.".

"Ne görücümü bu nerden çıktı şimdi?"

"Bilmiyorm pekte umrumda değil.Sonuçta kabul etmeyecem."

"Yarın geleyim mi yanına "

"Valla gelebilirsen gel hiç hayır demem."

"Tamam izin alırım.Abime söylerim o getirir."

"Tamam bekliyorum.görüşürüz öpüyorum seni"

"Bende öpüyorum görüşürüz "diyip telefonu kapattım.Bu gece hiç birşey düşünmek istemiyordum.Sadece uyumak istiyordum.Üstümü çıkartıp direk yatağa girdim.Gözlerimi kapadığımda bir kaç dakika bekledim uyumak için ama bir türlü dalamıyordum.Çünkü o gereksiz adam nedensizce gözümün önüne geliyordu.Ömeri dövmesi,koluna krem sür demesi sahi krem sürecektim.Krem süreceğim aklıma gelince ayağa kalkıp çekmeceden krem alıp sürdüm.Beni düşünmesi niye hoşuma gitmişti ki.Bu kadar ilgisizliğin arasında tabi bulduğum ilk ilgiye tutunacktım.Salak kafam.Neyse bu kadar düşünmek bana yaramıyordu.Bu sefer yatağıma girdiğimde direk dalabilmiştim.

Umarım yarın bugünden iyi geçer...

***

Sabahın yedisi gözümü açmıştım.İçimdeki huzursuzluk uyumama izin vermemişti.Gece boyunca sürekli uyanmıştım.En iyisi kalkmaktı.Kalkıp yatağımı topladım.Pijamalarımı çıkarıp üzerime dümdüz inen kare yaka, kısa balon kollu beyaz içinde mavi çiçek olan bir elbise giydim.Altınada her zamanki gibi sandalet geçirdim.Bu sıcakta başka bir şeyde giyemezdim.Saçımı alttan topuz yaparak tokayla tutturdum.Hiç keyfim olmadığı için yüzüme sadece nemlendirici sürüp odadan çıktım.Çıktiğımda konaktakilerin yavaş yavaş uyandığında gördüm.Avluya inip,temiz hava almak için sedirlerde bir süre oturdum.Hafif esen hava çok iyi gelmişti.Sedirlerde otururken yanıma Ömer gereksizi gelmişti.Yüzü darmadağın olmuştu.Ohh iyi olmuştu.Onun yüzüne bakarken "Ne o hoşuna mı gitti dayak yemem"

Hiç çekinmeden"Evet "dedim.Bu laf bozulmasına sebep oldu."Uzak dur benden yoksa bu sefer dayağı abimlerden yersin.Sırf halamla babamın arası bozulmasın diye susuyorum.ama ileriye gidersen hiç birşey umrumda olmaz."Sinir bozucu bir gülüş attı."Vay Zeynep hanım,bu hırçınlıkların bana sökmez.Evlenmemek içinde hırçındın ne oldu dün gece gördük."

Burda kaldıkça sinilerim bozulacaktı.Birşey demeden kalkıp yukarıya terasa çıktım.Annemle babam çoktan gelip kahvaltıya oturmuştu.Tamer abimle Şilan yoktu Cihan abimde yeni geliyordu.Halamla Ömerde ondan hemen sonra gelmişti.Bunlar niye gitmiyorduki.AbimTamer abimle Şilanı sorunca annem onların hastaneye gittiğini söyledi.Nedenini bilmediğini söyledi.Ama ben biliyordum ne yazık ki.

Herkes kahvaltıya başlayınca"abi bu akşam müsait misin"

"Müsaitim güzelim niye"

"Elif'lere misafir gelecek akşam bir yardıma gideyim."

"Hâlâ hala ne misafiriymiş .Öyle yardıma gieceksin."

Abimin moralini biraz bozmakta sakınca yoktu.

"Hiç ,görücü gelecekte."

Bunu diyince çay abimin boğazında kaldı

"Ne görücüsü kime gelecek"

"Kime gelecek abi Leyla teyzeye gelecek halleri yok ya.Elif e gelecekler."

Diyip güldüm.

"İyimiş o ayarsızı versinler,gitsin."

Birde böyle demiyormu çıldırıyordum.Bunu sen istedin abi.

"Öyle olacak zaten.Elif çocuğu görüp beğenmiş.Olacak gibi görünüyor."

Bunu diyince abimin çenesi bir anda sertleşti.Birşey demeden afiyet olsun diyip sofradan kalktı.Haketmişti seviyorsa arkasında durup istediğini alacaktı başkasına gitmesini beklemeyecktı.Abimi bırakıp birşeyler yemeye başladım.Kaç gündür düzgün beslenmemiştim.Ben kahvaltı mı ederken annem konuşmaya başladı."Zeynep, gideceğin yere müstakbel kocandan izin alarak git.Daha sonra laf söz olur aranız açılmasın."Birde izin mi alacaktım."Anne abim benimle geliyor zaten.Üstelik Elif yabancı biri değil bunu için kalkıp izin almam çok saçma."

"Olmaz kızım sen söyle yinede aranızda halledin.Ben Zehra hanıma söylerim Baran seni arar.O aradığında söylersin."

"Anne gerek yok diyorum."

"Zeynep gerek var diyorsam vardır uzatma."

Aklımı oynatmama az kalmıştı.Elife gitmek için birde izin alacaktım.

"Ben doydum size afiyet olsun "

diyerek sinirle sofradan kalktım.Odama gidip oturdum çünkü kimsenin yüzünü görmek istemiyordum.Canım sıkıldığı için elime bir kitap alıp okumaya başladım.Kitap okumayı severdim.Özellikle aşk kitapları.Ordaki aşklara hp özenmişimdir.Hep öyle bir aşk yaşamak istemişimdir.Elimdrki kitapta da iki çiftin aşk hikayesini anlatıyordu.Okuyunca gözüm parmağımdaki yüzüğe takıldı.Herşeyin aslında hayalden ibaret olduğunu bu yüzüğe bakınca anladım.Bunu. için elimdeki kitabı kapatıp bıraktım.O zamanlarım geride kalmıştı.Çünkü hayalini kuracağım bir hayatım kalmamıştı.Bu gerçek yine aklıma gelince gözlerim doldu.Ama ağlamayacktım.Çünkü hiç bir işe yaramıyordu.Öyle oturup dalmışkken birden telefonum çaldı.Tanimadigim bir numaraydı.Kulağıma götürüp efendim dedim."Bana birşey söyleyecekmişsin annen anneme demiş".Bu Baran'ın sesiydi.Yuh anne ya hemen gidip söyledin mi.Bıraksaydın da zaman geçseydi.Ayrıca bu adam hal hatır sormayı bilmiyor muydu.Neyse kendimi toparlayıp en soğuk sesimle cevap verdim."Söyleme gereği duymamıştım ama annemin isteği üzerine haberin olsun diye birşeyi haber verecktim."

Kısa bir süre önce ses gelmedi.Telefona baktım kapanmışmi diye ama hâlâ açıktı."Orda mısın"

"Burdayım."dilinimi yuttun o zaman konuşsana demek istedim ama tabikide diyemedim.Sonra konuşmaya başladı."Sen söyle gerek mi değil mi ben karar vereyim."İçimden çığlık attım.Sonra kendimi toparlyarak."Akşam arkadaşıma gidecem,abim beni bırakacak.Arkadaşımı geçen görmüşsündür Elif."

"Hmm anladım.Abin bırakacak ve alacaksa gidebilirsin."

"Pardonda izin almıyorum haber veriyorum sadece."

"Uzatma Zeynep, akşam tekrar arayacam eğer abin geri bırakmayacksa ben gelip bırakırım."

"Ne münasebet abim bırakır beni."

"Sabrımı çok sınıyorsun küçük "

Gene küçük demişti bana.Neyse bu sefer buna cevap vermeyecektim."Neyse bişey diyormusun kapatacam"

"Yok ."

Bunu diyince telefonu kapattım.Beş saniye geçmeden telefon yine çaldı.Yine arıyordu.Açıp kulağıma dayadım.Dayamaz olaydım.Adeta kükrüyordu."Sana dün gece ben konuşma bitmeden çekip gitme demedimmi,!!Daha dün uyardım.Üçüncüsünde çok kötü olur Zeynep Erdağlı."

Neye uğradığımı şaşırmıştım. Bu adam manyakmıydı nasıl takıntıları vardı böyle.

"Anladın mı."

Sesinden biraz ürkmüştüm hemen kapatması için"Anladım"dedim."İyi " diyip telefonu yüzüme kapattı.Psikopat.Ne.yapacaktım ben bununla.Ya başka takıntıları varsa ya bana zarar verirse diye içime korku düşmeye başlamıştı.Bu kuruntunub içime düşmesiyle akşama kadar odamdan çıkmadım.Annem kaç kere gelip çağırdıysa bile ne yemek yedim nde de birşey içtim.Huzursuzluk bir kere içime düşmüştü.Geleceğinin nasıl olacağını bilmemek insanı ne kadar aciz bırakıyordu.Odamda öyle düşünürken birden kapım çalınır gel dedim.İçeriye abim girdi ."Hadi Zeynep hazırsan çıkalım."

Abim yüzümü görünce "Ne oldu Zeynep iyimisin, bütün gün odanda çıkmamışsın"

"İyim abi sadece biraz yorgunum."

Ona içimdeki sıkıntılardan bahsetmeyecektim.Dertlerimi anlatınca çözüm bulamadıklarini destek olmadıklarını çok iyi gördüm.Belki Tamer abim onlardan farklıydı ama yinede anlatmak istemedim."Hadi hazırım ben üstüme bişey alayım.Çıkalım."

Abim tamam diyip odadan çıktı bende hemen üzerime birşey aldım .Elif'e mesaj atıp geleceğini haber verdim.ve aşağıya indim.Evden çıkarken kimseyi görmedim.Görmekte istemiyordum.Arabaya binip abimle berabr yola çıktık.Elifin evi çok uzakta değildi.Arabayla on beş dakikada varılırdı.Yolda bir süre abimle aramda bir muhabbet geçmedi.Daha sonra abim boğazını temizleyerek konuşmaya başladı."Zeynep,Elif gerçekten çocuğu görüp beğenmiş mi" hedefime ulaşmıştım."Bilmiyorum abi, öyle birşeyler duydum.Ama en doğrusunu Elif'ten öğrenmek gerekir.Merak ediyorsan sorabilirsin."

"Ne münasebet kızım ben niye soruyorum.Arkadaşısın belki sana anlatmıştır diye öylesine sordum."

"Elifte daha önce hiç böyle konular olmadığı için anlatır mı anlatmazmi bilemem sormamda."

Abim neyse diyio önüne döndü ama eminimki içine dert olmuştu.

Elifin evinin önüne vardığımızda aşağıya indim."Abi hadi sende gel Leyla teyzelere bir merhaba dersin."abim başta tereddüt etsede sonradan kabul ederek aşağıya indi.Elifin evi iki katlı küçük bir konaktı.Büyük kapıya yaklaşıp kapıyı çaldım.Kapıyı Elif açmıştı.Çok güzel olmuştu.Gerci benim arkadaşım her zaman güzeldi.Ama bugün ayrı bir güzelliği vard.Kesin Leyla teyzenin işiydi görüculer beğensin diye uğraşıyordu.Bu güzelliği ben tek farketmemistim abimde farkedip Elif'e dalmıştı."Aa Zeyno hoşgeldin,iyki geldin canım arkadaşım bütün işleri ben yapıyordum çok yoruldum."

Abimi daha görmemişti sanırım.Sarılmayı bırakınca abimide farketti."Aa sende hoşgeldin Cihan abii"

Bu kız beni deli edeckti.Birde abi demiyormu.İnadina yaptığı çok belliydi.

Abim"hoşbulduk Elif, görücü geldiğinden beri abi olmuşuz iyimiş.Neyse Zeynep dönünce ararsın gelip alırım seni."

Abim baya baya bozulmuştu.Elif neye uğradığını şaşırmıştı."Ben bu gece gelmeyecm abi.Anneme de gerekli yere haber verdiğimi söyle peşime düşmesin."Aslında haber falan vermemiştim.Kalmaya şimdi karar vermiştim.Elifle açık açık konuşarak aralarını bulacaktım.Böyle gitmyeckti.

Abim tamam diyerek arabasına binip bir hızla gitti.Elif arkasından"Bu öküz abind ne oluyor ne bu afra tafra."

"Gece anlatırım.Artık bazı şeyleri açık açık konuşmamızın vakti geldi Elif hanım."Elif neyden bahsedeceğimi anlamış gibi kızardı.O sırada Leyla teyze gelerk"Aa Zeynep kızım Hoşgeldin,Elif kızı niye içeriye almıyorsun."

"Hoşbulduk Leyla teyze öyle lafa dalmışız."

Diyerek sarıldım.Elifse başka dünyadaydı belliki.Onu kolundan tutatarak içeriye girdim.Ondan sonra zaten dinlenme fırsatı bulamadım.Görmeyemi geldiler düğün yapmayamı belli değildi.Kalabalktı anlamadığım bir şekilde.Misafirler gittikten sonra Elifle mutfaktaki işleri halletik.Onların bizim gibi evde yardımcısı yoktu.Onun için hepsi bizim üzerimize kalmıştı.Mutfakta dinelmek için oturduğum esnada saate bakmak için telefonu çıkardım.Saat 11 e geliyordu.Ve üç cevapsız arama vardı.Ne ara telefonu sessize koymuştum hiç haberim yoktu.Ekranı açtığımda arayanın baran olduğunu gördüm.Numarasını daha kaydetmemistim ama sonundan hatırlıyordum.Telefonu alıp geri aradım.İlk çalışta açılmıştı. Ben daha alo diyemeden gür bir sesle "Nerdesin sen bu telefona niye cevap verilmiyor!!"diyince az kalsın telefon elimden düşüyordu.Bu adamın sorunları vardı galiba."Sessizdeydi, çalışırken bakmayıda akıl edemedim."

"Süs diyemi taşıyorsun o telefonu.Niye sessizde " hala sinirliydi. "sessizde kaldığını farketmemişim."

Derin bir nefes alarak bir kaç saniye sustu.Sonra konuşmaya başladı.

"Tamam bir daha olmasın.Eve gittin mi"

"Hayır,bu gece burda kalacam."

"Kime sordun, kalacağını "

Ne diyordu bu adam."Pardonda birine sormam mı gerekiyordu."

"Evet bana soracaksın.Unutuysan hatırlatayım dün yüzük taktık.Onun için bana haber vermek zorundasın."

"Yok öyle ağam.Bu ne be herşeyime böyle karışacak mısın sen."

"Evet karışacağım"

Boğardım ben bu adamı.Uzatırsak gene bağırıp çağıracaktı onun için kısa kesmeye karar verdim."Tamam bak şimdi haberin oldu.İçin rahatladı mı "

Galiba yine sinirlendirmiştim.

"Geliyorum seni eve götürüp bırakacam.Adresi gönder"

"Göndermiyorum adres falan.Gelmiyorum bir yere"diyip telefonu yüzüne kapattım.Kapatırsan fena olur demişti.Aman banane ne olacaksa olsun.En fazla ne yapabilirki.Telefonu kapadığımda bir daha geri aramadı.Ne halde olduğunu az çok biliyordum.Neyse kudursun banane.Son işleri hallettikten sonra Elifle odasına geçmek için harketlendim.Tam o sırada evin kapısı çalındı.Elif gidip kapıyı açtı.Açmaz olaydı.Gelen Baran'dı.. ve resmen gözünden ateş fışkırıyordu.Alllah kahretsin galiba uyuyan boğayı uyandırmıştım.Nerde bulmuştuki bu adresi.."Aa enişte hoşgeldin beklemiyorduk seni"

"Hoşbuldum"dedi soğuk bir sesle."Zeynep yürü gidiyoruz"

"Sana burda kalacağımı söylemiştim"

inat ettikçe damarları kabarıyordu sinirden.Galiba yanlış yapıyordum.

"Zeynep, hadi gidiyoruz uzatma."

Bir tartışma çıkmasın,Leyla teyzeler rahatsız olmasın diye "Tamam bekle geliyorum."

Bunu dedikten sonra kapının dışına çıktı.Bende hemen toparlanmaya başladım.Elifin meraklı bakışlarını görünce "anlatırım Elif beni merak etme".Tamam dedi.onunla sarıldıktan sonra evden çıktım.Arabanın yanına gidince beni tuttuğu gibi arabaya yapıştırdı.Biraz sert olmuştu."seni daha sabah uyarmadimmı.Nasıl curret edersin aynı şeyi yapmaya."

Gerçekten bu adam psikopattı."Beni yapmak zorunda bırakıyorsun.Emirlerle çalışmam ben!"

Sab8r çeker gibi başını kaldırarak indirdi.Bu sefer daha çok dibime girdi.Burunlarımızın ucu birbirine değmesine az kalmıştı."Benim kurallarım var .Onlara uysan iyi edersin.Yoksa hep böyle huzurun kaçar."Bunu derken o kadar yakınımdaydıkı odaklanamıyordum.Niye konuşmak için dibime giriyorduki.Orasıda ayrı mevzuydu.Bende lafının altında kalmamak için "Benimde kurallarım var.huzurun bozulsun istemiyorsan sende onlara uyacaksın."

Daha da dibime girdi.Yer kalmamıştı zaten gören biri olsa yanlış anlardı.Kalbim yerinden çıkacak gibiydi.Galiba korkudandı.Bütün bunlarada birde kokusu devreye girmişti.Ksbul etmem gerekise kokusu beni etkisi altına alıyordu.Bir süre bekledikten sonra gözümün içine bakıp, dudaklarıma doğru fısıldayarak"Ateşle oynuyorsun küçük.."Dedi..Ne yapmaya çalışıyordu bilmiyorum ama bu kadar yakınımda olması kalbime zarardı.Resmen kalbim ağzımda atıyordu.Nefes almayı unutmuştum.

Bundan sonra beni neyin beklediğini az çok tahmin edebiliyordum.Galiba bu adam bana çok çektirecekti...