Aysima’den
Bu sabah güzeldi.
Güzel ama bir o kadar da serin bir sabahtı.
Yağmur dün geceki kadar şiddetli olmasa da hala ufak ufak yağıyordu. Bense soğuğu pek sevmeme rağmen sımsıcak hissediyordum. Tabi ki yanan şöminenin ve Yusuf’un bedeninin ısısınında bunda etkisi vardı ama kalbimin üşümümemesinin yanında onlar daha ufak etkenler kalıyordu.
Kendi kendime düşündüklerimle gülümsedim. Hatta gülüşüm kıkırtıya döndüğü zaman omzumda hissettiğim ısırıkla yerimde sıçrarken, “Ya!” Diyerek kaçamaya çalıştım. Fakat bu o imkansızdı, ciddi anlamda imkansızdı çünkü Yusuf sanki bir yere kaçacakmışım gibi kollarını belime sarmış sımsıkı sarılmıştı.
“Günaydın Ay Işığı.” Kaçmaya çalışmaya, çalışmayı bırakıp sevgilime döndüm. “Günaydın.” Dediğim anda aklıma gelenle kaşlarım çatıldı. Şimdi ben size se
