Monica’s Point of View
NAGING maayos naman ang unang gabi ko sa pagtutor kay Kenji. Hindi naman siya ganoon kahirap turuan dahil napaka-responsible niyang bata at fast learner din.
Nang matapos ang trabaho ko ay kaagad na akong nagpaalam kay Ma’am Olivia dahil kailangan ko na rin umuwi.
Aalis na sana ako nang saktong bumaba galing sa itaas ng mansyon si Kent, na hanggang ngayon ay hindi pa rin nagbabago ang ekspresyon ng kanyang mukha.
“Kent, ihatid mo si Monica. Gabi na at baka kung ano pa ang mangyari sa kanya.”
Napatingin naman ako kay Kent at nakita ko na para bang nagdadalawang-isip siya sa utos sa kanya ni Ma’am Olivia. Nahuhulaan ko kaagad na ayaw niya akong ihatid.
Pero naalala ko kaagad ang sinabi niya kanina no’ng sinundo niya ako. Ihahatid daw niya ako. Iyon ang sabi niya.
