Monica’s Point of View
“K-Kent?”
“You’re late,” iyon kaagad ang bungad sa akin ni Kent nang huminto ang kotseng sinasakyan niya sa harapan namin ni John.
“Luh! ’Di pa naman ako late, ah. Alas sais trenta pa nga, oh,” pagdadahilan ko pa. Hindi naman siya sumagot dahil mas mabilis na naipukol niya ang tingin sa kababata kong si John.
Nang tingnan ko naman ang kababata ko ay matamang nakatitig din ito kay Kent. Sobrang seryoso ng mga mukha nila habang nagtititigan. Para bang may kuryenteng naka-konekta sa kanilang mga mata na nagpapataas ng tensyon sa pagitan nilang dalawa.
“And why are you here?” masungit na tanong bigla ni Kent kay John.
“Eh, bakit nandito ka rin?” pamimilosopo naman ni John kay Kent.
Sa sagutan nilang iyon ay na-realize ko na parang hindi na sila magkakasundo. Oo n
