WORRIED
1600 Words
Napa-hinto ako nung kunin ni Aiken ang cellphone ko.
"Hindi na nakakatuwa ang ginagawa mo Roanne" malumanay na sabi niya. "Panay cellphone ka na lang, itetext siya at tatawagan pero hindi naman mag-rereply."
"Kasi nga 'di ba sundalo sila at busy sila kaya siguro ganuon tiyaka hindi niya naman ako girlfriend kaya siguro hindi niya tinitingnan phone niya, tiyaka bawal phone duon" pangungumbinsi ko. Magsasalita pa lang sana si Aiken nang may pumasok sa 711.
Casier siya sa 711 e.
"Goodevening sir" magalang na sabi ni Aiken ako naman hindi tiningnan ang dumating at yumuko sa table.
Why I have this feeling that he's avoiding me? Why it hurts? Why it makes me feel pain? Why?
"23 pesos and 44 centavos sir"
"Here" nakarinig ako ng yabang ng paa palabas pero napahinto yun kaya tinaas ko ang ulo ko saktong nagkatinginan kami.
"Captain" bulong ko.
Anong ginagawa niya dito? Akala nasa Camp Capinpin sila?
"Roanne" sa kanilang lahat si Captain yung may pinaka-malakas na dating. Hindi niya kailangan magpapogi o kung ano man kasi wala pa siyang ginagawa ang lakas na ng dating niya.
"Akala ko nasa camp Capinpin kayo?" Takang tanong ko.
"Hu? Eh paano ako napunta dito kung nanduon ako?"
Galeng. -_-
"Sabi ni Dred"
"Ah nag-uusap pa pala kayo?" Umiling ako. "Nandito na kami kasi nandito yung misyon namin kakatapos nga lang nun gumawa ng report."
"Ay oo nasabi niya pala hehehe" ilang na sabi ko. "Busy kayo siguro 'no?"
"Hindi bakit?"
"Wala lang kasi sundalo 'di ba?" Nakabalik na pala siya.
"Bano, may misyon kasi kami tiyaka may pakiramdam akong mahal ka nun" Bigla siyang may kinalikot na cellphone niya tapos niloud speaker yun. "Pepe" biglang seryoso na sabi niya.
"Yes, Captain?"
"Ano ngang ginagawa mo ngayon?"
"Kinakausap yung ex ko Captain" para akong nakaramdam ng sakit nung sinabi niya yun.
Ex? F*cking great.
"Bakit mo ulit ginagawa yun?"
"Para kay Roanne, Captain kung sakaling mapahamak siya dahil sa nireport niya" parang tinambol ang puso ko sa narinig ko.
Para sa'kin? Kahit hindi ko alam ibig-sabihin niya ang saya ko pero para sa'kin dahil baka mapahamak ako. Oh my god.
He's always been my soldier.
"Bakit mo nga siya tinutulungan? Kasi may gusto ka sa kaniya?" This time naka-ngiti na'ko. Umaasa na oo amg isasagot niya.
"Hindi, kasi naaawa ako sa kaniya. Hindi ba't kayo may sabi na kausapin ko ex ko? Tiyaka suicidal siya cap——" mabilis na pinatay ni Captain ang phone.
"Hindi yun ganuon... Si Pepe kasi torpe siya oo... Kasi ganito yan tutulungan ka ni——"
"Mauuna na'ko, Aiken" walang buhay na sabi ko na ikinatahimik ni Captain.
Kung awa lang ang nararamdaman niya edi sana hindi niya ako hinalikan sa noo, hindi niya niyakap baywang ko at hindi siya ganuon makitungo.
Kung awa lang...
"Puwes hindi ko kailangan ng awa mo" umiiyak na sabi ko. Hindi ko kailangan ng awa ng kahit sino.
**
I woke up this morning with this heavy feeling I carry for the past few weeks, I didn't texting him and he did the same.
Like the hell I care?
Pumasok ako sa trabaho ko na walang emosyon dahil magrereport ako ngayon kay Director pero hindi pa'ko nakakapasok nakita ko si Dred kasama si Mindy... Smiling at each other.
"Great" sarkastik na sabi ko. What the hell? I am in pain. F*ck nakakainis.
So siya yung ex? Siya yung ex ni Dred? Hindi ko kailangan na kausapin niya yun para sa sinasabi niyang awa sa'kin.
Nakakainis.
I let a heavy sighed and bring back my poise habang naglalakad palapit sa kanila nakita ko ang gulat sa mga mata ni Dred pero hindi ko sila binigyang pansin at nilagpasan sila.
Goodjob, Roanne.
**
Dred's
Agad na napa-tingin ako kay Roanne na papalapit sa'min. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan.
Pakiramdam ko nahuli akong nagkakasala sa girlfriend ko pero agad akong nawalan ng emosyon ng lagpasan niya ako at umaktong hindi kilala.
"Hey?" Napalingon ako kay Mindy.
"Ahm where are we?" Kunyareng ngiti ko.
Nilagpasan niya ako na parang hindi ako kilala. Eh kung makatawag at maka-text siya sa'kin.
Dep*ta.
Ano ako ghinost? Puta multo ka ba Roanne?
Kasi kung multo ka ang ganda mong multo.
Ano bang nangyayare sa'kin? P*nyeta naman.
"I just asked if who's the girl you want to protect" seryosong sabi ni Mindy.
"H-ha?"
"I am not that stupid as before, honey" sarkastik na sabi niya.
Hindi naman siya naging tanga e, mapanakit yun. Ganuon siya. Batok duon, batok dito.
Iiyak mambabatok, malungkot mambabatok, nagagalit mambabatok sabay sapak p*ta habang tumatawa mambabatok pa.
Mahal ko naman siya nuon kaso nakakasakal na siya. Bossy dep*ta. Dapat balance lang.
"Ah? Eh? Okay" walang pake na sabi ko at sumeryoso. "Gusto kong ikaw ang mag-report ng Rmall's m******e" agad na napanganga siya sa sinabi ko sabay ngiti.
"Really? Why? Do you find me better than Ms. Colasi" hindi niya kasi alam na si Roanne yung pinoprotektahan ko.
"Oo you always make me proud honey. Gawin mo ang Rmall I will talk to your director para ipasa yun sa'yo" hindi na'ko nagulat nung halikan ako sa pisngi ni Mindy.
"Thank you honey"
**
Roanne's
Bakit nilagpasan ko siya? Nakakainis. Then why the h*ck na wala akong gagawin?
Dred flirt me then I have the right to get him again.
I went back to Dred then I suddenly stopped when I heard him.
"Gusto kong ikaw ang mag-report ng Rmall's m******e" why?
I felt million of dagger stabbed in my chest.
Dred knew how much I want this case and he just say that like... Like he didn't know. And he didn't care.
"Really? Why? Do you find me better than Ms. Colasi"
"Oo" in that, tears falling to my eyes. "You always make me proud honey. Gawin mo ang Rmall I will talk to your director para ipasa yun sa'yo" I was about to interupt their chit chats when I saw Mindy kissed Dred's cheek.
"Thank you honey" Mindy sweet sweetly.
Umalis ako at nag-exit ako sa may parking. Hindi ko kaya. Hindi ko kaya.
Patuloy kong pinupunasan ang luhang patuloy na pumapatak na parang ulan sa mga mata ko.
Binuhay ako ng magulang ko para saktan ng mga taong mahal ko, ipinanganak ako ng nanay ko para iparamdam na lahat sa akin mali. Nag-trabaho ako para maramdaman na ang liit-liit ko kumpara sa iba at...
At...
At nabuhay ako para masaktan kapalit ng kasiyahan nila.
Tinitigan ko ang rosaryo sa kotse ko na may picture ng diyos.
"M-masasabi mo b-bang selfish ako kung hihilingin ko na hindi na muna sila sumaya? Para ako naman... Ako naman ang sumaya kasi pakiramdam ko ang kasiyahan nila ang lungkot ko... Kung malulungkot ba sila magugunaw ang mundo? Parang awa mo na... N-nakikiusap ako. Gawin mo namang masaya ang buhay ko" at mabilis na pinaharurot ko ang kotse.
Mabilis na mabilis kasing bilis kasabay ng pag-tama ng malakas na impact ng sasakyan at maliwanag na ilaw.
Sa wakas.
**
Dred's
Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan puny*ta naman. Kagabi ko pa hindi nakikita si Roanne. Ni hindi nga siya tumawag o nag text man lang.
Kahapon parang ewan siyang dumaan. Walaan lang lingon-lingon?
Inis na hinampas ko ang manibela nung kotse.
"What's your problem?" Napatingin ako kay Mindy.
"Can you... Can you go by yourself?" Kumunot ang noo niya. Hirap kasi nito kausapin dapat di-english e.
"What the f*ck?"
"Umuwi ka muna mag-isa mo may importante kaming misyon"
"And what is that?" Parang nainis ako sa sinabi niya.
"Dapat ba lahat alam mo?"
"Of course girlfriend mo'ko"
"Girlfriend ba kita?" Natatawang sabi ko. "Masama na kung masama pero nilalandi lang kita na go by yourself wala ako sa mood Mindy" tiningnan niya ako ng hindi makapaniwala.
"You really changed, Dred. You'll pay for this like what I did to Roanne I swear——what the f*ck? I-it hurts." Natatakot na sabi niya nung hawakan ko siya sa braso.
Nag-igting ang panga ko at gusto ko sapakin 'tong babae sa harap ko. Pero may respeto ako.
"Ikaw ang dahilan kung bakit naglaslas si Roanne. Wala ka pa ding pagbabago. Hilig mo pa din manakit ng tao... Bumaba ka na sasakyan ko baka kapag nawala yung pag-iisip ko patakbuhin ko 'tong sasakyan ko at sipain ka palabas habang tumatakbo pa 'to" walang salita-salita na lumabas siya sa kotse pero nanduon yung pagdadabog.
Bob* din e hindi naman ako nanakit ng babae nuong kami pa nga kahit hinampas niya ako ng arnis ang natanggap niya sa'kin halik.
Put*
Naiinis ako at nagagalit. Si Mindy pala ang may gawa bakit na ganun si Roanne.
Mabilis na tinawagan ko si Roanne pero hindi sumasagot, patuloy ko pa din siyang tinatawagan pero hindi siya sumasagot. What the f*ck?
Tinext ko siya ng tinext pero hindi.
"Tarag*s ka Roanne magreply ka man lang" hindi ko kasi alam bahay niya e.
Nagaalala ako sa hindi malamang dahilan.
Pakiramdam ko kapag natatakot siya dapat akong tapang niya, kapag nalulungkot siya gusto ko ako ang ngiti niya, kapag napapagod siya gusto ko ako ang pahinga niya.
At kapag nasasaktan siya gusto ako ang gagamot sa kaniya.
Hindi ko masabing gusto ko siya kasi... Kasi hindi ko alam. Nakakapraning nakakatanga.
Nagring ang cellphone ko at hindi ko na tiningnan yung caller pero sinagot ko na.
"Tang*namo nasa ospital si Roanne pumunta ka na. Saan ka makakakitang reporter na nireport" hindi ko na sinagot yun at mabilis na pinatay yung tawag.
What the f*ck? Ano na namang tumama sa utak nuon.
"Kukutusan talaga kita Roanne." Gigil na sabi ko at sa hindi malamang dahilan sobrang kinabahan ako.
- Writer
