ใยรักใยเสน่หา (ชุดใยรัก)

บทนำ "เย้ ในที่สุดก็เรียนจบสักที"เสียงใสเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มเมื่อวันนี้เป็นวันที่พรพรรณเรียนจบ หญิงสาวเป็นเด็กต่างจังหวัดที่เข้ามาเรียนในเมืองหลวง ฐานะทางบ้านของพรพรรณไม่ได้ถึงกับร่ำรวยแต่ก็ไม่ได้มีหนี้มีสินอะไร ชีวิตที่ผ่านมาของหญิงสาวก็ไม่ต่างจากใครมากนัก แต่ถ้าเทียบกับนิสัยของเพื่อนสนิทอย่างแก้วกานต์ก็แตกต่างกันอยู่มาก แก้วกานต์เป็นเพื่อนสนิทของพรพรรณทั้งคู่รู้จักกันในรั้วมหาวิทยาลัย เป็นรูมเมทกันตั้งแต่ปี1จนเรียนจบ แก้วกานต์เป็นคนชอบเที่ยวกลางคืนผิดกับพรพรรณที่ไม่ค่อยออกไปไหน แต่ทั้งสองก็คบหาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ เพราะถึงแม้แก้วกานต์จะเป็นผู้หญิงแรงแต่ทว่าเธอก็ดีกับพรพรรณมาโดยตลอด "ดีใจชะมัด ต่อไปฉันก็จะไม่ต้องมาปวดหัวเรื่องทำงานส่งอาจารย์แล้ว ขอบคุณเธอนะที่ช่วยฉันมาโดยตลอด"แก้วกานต์เข้ามากอดเพื่อนสนิทที่ผ่านมาพรพรรณช่วยเธอทำรายงานตลอดถ้าไม่ได้เพื่อนคนนี้หญิงสาวก็ไม่รู้ว่าจะจบไหม "ไม่เป็นไร เรายินดีมากๆ ต่อไปแก้วจะเอาไงต่อ ทำงานหรือเรียนต่อ" "ไม่เรียนต่อเด็ดขาดเธอก็รู้ว่าฉันหัวไม่ดี ส่วนทำงานขอคิดก่อน เอาจริงไหมฉันไม่อยากทำงานเลย"คำพูดของเพื่อนสนิททำให้พรพรรณขมวดคิ้วเล็กน้อย "แล้วแก้วจะทำอะไรถ้าไม่ทำงาน"เธอรู้ว่าครอบครัวของแก้วกานต์นั้นพอมีเงินอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ถึงกับจะไม่ต้องทำงานอะไรเลย "ไม่รู้สิ ให้ผู้ชายเลี้ยงมั้ง"แก้วกานต์พูดติดตลกออกมา "ฉันก็พูดเล่นไปงั้น ก็คงทำแหละแต่ไม่ใช่ตอนนี้ฉันเพิ่งเรียนจบนะพร ให้พักหน่อยเถอะฉันไม่ได้ขยันเหมือนเธอนะ"พรพรรณอมยิ้มก่อนจะส่ายหน้าไปมา "เธอก็ดื้อตลอด เอาเถอะจะทำหรือไม่ทำก็เป็นสิทธิของเธอ ฉันจะไม่ก้าวก่าย"เธอเป็นห่วงก็จริงแต่ก็ไม่มีสิทธิ์ไปบงการชีวิตของเพื่อนสนิทอะไรมากนัก เพราะนี่คือชีวิตของแก้วกานต์ เธอก็มีชีวิตของเธอ แก้วกานต์ได้ยินอย่างนั้นก็อมยิ้มออกมา เธอชอบนิสัยพรพรรณเป็นคนพูดตรงแต่ก็ไม่ได้ไม่รักษาน้ำใจขนาดนั้นเธอรู้ว่าเพื่อนคนนี้เป็นห่วงเธอ ตลอดเวลาที่รู้จักกันมาเธอรู้จักพรพรรณดีว่าเป็นคนยังไง เพราะนิสัยของเธอเป็นคนแรงๆ ทำให้ไม่มีใครชอบแต่สำหรับพรพรรณแล้วหญิงสาวไม่ได้มองเธอแบบนั้น พรพรรณรับตัวตนเธอได้ เปิดใจคุยกับเธอทุกอย่างนั้นคือสิ่งที่เธอชอบ "แต่พรจ๋า วันนี้เราเรียนจบแล้วไปฉลองกันนะ ฉันชวนพี่กวินไปด้วย นะไปด้วยกันนะ"พรพรรณส่ายหน้าระรัว เธอไม่ชอบไปสถานที่แบบนั้น ไม่ชอบเสียงดัง ไม่ชอบคนพุ่งพล่าน แต่ทว่าพอหญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธใบหน้าสวยของแก้วกานต์ก็ทำหน้างอออกมาทันที "อย่าปฏิเสธสิ นะพรเธอไม่เคยไปเที่ยวกับฉันเลยนะ นี่เราเรียนจบแล้วไม่รู้ว่าต่อไปจะได้เจอกันไหม บางทีฉันอาจต้องย้ายกลับไปอยู่บ้านไม่ได้อยู่คอนโดด้วยกันอีก ไหนเธออีกไม่รู้ว่าเธอจะหนีฉันกลับต่างจังหวัดรึเปล่า ไม่รู้แหละถ้าเธอไม่ไปฉันโกรธจริงๆ ด้วย"เมื่อเห็นท่าทางของเพื่อนสนิท ท้ายที่สุดพรพรรณก็ต้องใจอ่อนมาเที่ยวกับแก้วกานต์ที่สถานบันเทิงแห่งนี้ หญิงสาวสูงเพียง161 เซนติเมตรสวมใส่ชุดเดรสสั้นสีขาวตามแบบที่แก้วกานต์เลือกให้ ถึงแม้ว่าพรพรรณจะเป็นผู้หญิงที่ไม่ค่อยแต่งหน้าจัดจ้านอะไรแต่ใช่ว่าใบหน้าของหญิงสาวจะไม่น่ามอง แต่ถ้าเทียบกับแก้วกานต์แล้วแน่นอนแก้วกานต์ดูดีกว่ามาก หญิงสาวทั้งสองนั่งลงโต๊ะที่แก้วกานต์จองเอาไว้โดยใช้ชื่อของกวินแฟนหนุ่มรุ่นพี่ที่แก้วกานต์คบหาได้เกือบปี กวิน ธรรมมะโชค มีใครบ้างล่ะที่จะไม่รู้จักชายหนุ่ม เขาเป็นถึงทายาทของGTCกรุ๊ป เจ้าของบริษัทนำเข้ารถยนต์แบรนด์หรูต่างๆ ไหนจะเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ย่านสถานบันเทิงละแวกนี้อีกด้วย "ที่นี่หรูมากเลยเนอะ"พรพรรณมองไปรอบๆ อย่างตื่นตาตื่นใจกับความหรูหราของสถานบันเทิงแห่งนี้ ซึ่งมันแตกต่างจากภาพในหัวของหญิงสาวอยู่มาก "แน่นอนสิ นี่ผับเกรดพรีเมี่ยมเลยนะ ถ้าไม่มีเงินมากพอก็เข้ามาไม่ได้หรอก ดีที่แฟนฉันเป็นพี่กวินถึงได้เข้ามาที่นี่ได้" "พี่กวินนี่รวยจริงๆ แถมเหมาะสมกับเธอมากอีกด้วย"คำพูดของพรพรรณทำให้แก้วกานต์ยิ้มออกมาอย่างพอใจ แน่นอนคนที่จะเป็นแฟนเธอก็ต้องดูดีหล่อรวยแบบกวินนี่ล่ะ "ต่อไปถ้าฉันแต่งงานกับพี่กวินเธอต้องมาเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้ฉันนะพร" "แน่นอนจ๊ะ พูดแบบนี้แปลว่าเธอกับพี่กวินกำลังจะแต่งงานกันงั้นเหรอ"พรพรรณทำตาโตออกมาอย่างดีใจแทนเพื่อนสนิทที่ได้ยินอย่างนั้น แก้วกานต์ยกไหล่ก่อนจะยิ้มกว้างให้เพื่อนสนิท "ถึงยังไม่ได้คุยเรื่องนี้แต่ก็คงไม่นานหรอก เพราะฉันจะทำให้พี่กวินคุกเข่าขอฉันแต่งงานให้ได้"พรพรรณรู้สึกดีใจจริงๆ ที่ได้ยินอย่างนั้น ตลอดที่แก้วกานต์คบหากับกวิน เธอรู้สึกว่าทั้งสองเหมาะสมกันจริงๆ กวินเป็นคนหล่อแก้วกานต์ก็สวยแค่คิดว่าถ้าทั้งสองมีลูกด้วยกันคงน่ารักมากๆ แน่นอน "เธอก็สวย พี่กวินก็หล่อถ้าเธอมีลูก ลูกของเธอคงน่าตาน่ารักมากๆ แน่เลย"คำพูดของหญิงสาวทำให้แก้วกานต์ถอนหายใจออกมา "โนค่ะ ฉันไม่อยากมีลูก ถ้าฉันมีลูกสภาพฉันคงดูไม่ได้ แค่คิดก็รับไม่ได้แล้วไม่มีแน่นอน"พรพรรณจะพูดอะไรออกมาต่อแต่ก็ไม่ทันเพราะแก้วกานต์จู่ๆ ก็บอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำ ให้หญิงสาวนั่งรออยู่ที่โต๊ะ พรพรรณจึงพยักหน้ารับรู้ก่อนจะมองแผ่นหลังของเพื่อนสาวที่เดินไป พรพรรณนั่งมองไปรอบๆ พร้อมมือที่เอื้อมไปหยิบแก้วน้ำส้มขึ้นมาดื่ม เธอยอมมาที่นี่แต่ก็ไม่อยากดื่มจึงขอสั่งน้ำส้มแทน ไม่นานเท่าไหร่ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มอันคุ้นเคยก็เดินเข้ามานั่งที่โต๊ะ พรพรรณเห็นแฟนเพื่อนก็ยิ้มทักทายตามประสา "สวัสดีค่ะพี่กวิน สบายดีนะคะ" "ครับพี่สบายดี ดีใจด้วยนะที่เรียนจบสักที แล้วนี่แก้วไปไหนครับ?"ชายหนุ่มเจ้าของร่างสูงโปร่งมองไม่เห็นแฟนสาวก็เอ่ยถามขึ้นมาทันที "อ๋อ แก้วไปเข้าห้องน้ำค่ะพี่กวินเดี๋ยวก็คงมาแล้ว"ชายหนุ่มพยักหน้าก่อนจะเอ่ยบอกขอตัวไปเข้าห้องน้ำเหมือนกัน แก้วกานต์เดินออกมาจากห้องน้ำก็ชะงักไปทันทีที่เห็นชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาของใครอีกคนยืนพิงกำแพงอยู่ ไม่คิดว่าจะมาเจอกันอีกครั้งใบหน้าสวยในตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงไม่น้อย "เจอหน้าผัวเก่าไม่คิดจะทักทายเลยหรือ?"