อีกแค่นิดเดียวริมฝีปากของทั้งคู่ก็จะแนบชิดลิ้มรสหวาน เพียงแต่นรินทร์นั้นกลับชะงักงันยกมือขึ้นดันอกแกร่งของเขาออกเบาๆ เบือนหน้าหนีเล็กน้อยด้วยความเขินอาย พชรนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะมองจ้องเธอด้วยรอยยิ้มหวาน สายตาคมรอให้เธอพูดออกมาถึงการปฏิเสธเมื่อครู่
“เอ่อ...คือว่า...เราทำแบบนี้จะดีหรือคะ?”
“หืม?”
“คุณพชรเองก็ไม่ใช่คนหน้าตาไม่ดี ใครๆเห็นต่างก็ต้องหลงรักคุณแน่ คุณมีสิทธิ์เลือกนะคะ...คิดดีแล้วเหรอคะที่จะ...ทำแบบนี้กับฉัน...” นรินทร์พูดอ้อมไปอ้อมมา แต่พชรก็พอจะรู้ถึงความหมายที่เธอพูดถึง เขารู้ดีว่าภายในใจของเธอนั้นหวาดกลัวสิ่งไหน
“ผมไม่ได้คิดว่าคุณนรินทร์ใจง่ายหรอกนะครับ และไม่เคยคิดจะแค่ผ่านเข้ามาแล้วผ่านไป”
“แล้วฉันจะเชื่อได้ยังไงล่ะคะ...ใครๆก็พูดได้ทั้งนั้น”
“ลองคบกับผมไหมครับ? ผมอยากให้คุณเปิดใจให้กับผม” พชรเอ่ยคำที่เธออยากได้ยินออกมาอย่างไม่ปิดบัง เธอคิดถึงเรื่องนี้แน่นอนอยู่แล้ว การท
