แสงแดดอ่อนๆยามเช้าเล็ดลอดผ่านม่านบางสีขาวในห้อง หญิงสาวนอนหลับใหลอยู่บนเตียงกว้างภายใต้สายตาคมที่นั่งมองเธออยู่อย่างนั้นพร้อมรอยยิ้มบางๆเปื้อนใบหน้า สายตาที่เต็มไปด้วยความรักลึกซึ้งสุดใจ พลางนึกย้อนไปยังอดีตที่แสนหวานที่เคยมีร่วมกัน แสนนานเหลือเกินสำหรับการรอคอยยิ่งคิดดวงตาคมก็เอ่อคลอหยุดน้ำตาเคลือบดวงตาของเขาไว้...ในตอนนี้เธอก็กลับมาสู่อ้อมอกของเขา
นรินทร์เขยิบตัวอย่างงัวเงียก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาเด่นชัดในดวงตาสวย เธอยิ้มออกมาอย่างมีความสุข พลางจ้องมองใบหน้าหล่อเหลานั้นอย่างไม่อยากเชื่อ...ทุกอย่างมันเหมือนกับความฝัน
“ตื่นแล้วหรือครับ” พชรพูดพร้อมเอื้อมมือไปปัดผมที่ปรกหน้าของหญิงสาวที่นอนมองหน้าเขาอยู่ ก่อนจะลูบศีรษะของเธอเบาๆ นรินทร์เอียงศีรษะรับสัมผัสนั้นอย่างเต็มใจราวกับลูกแมวน้อยเชื่องๆตัวหนึ่ง
“สรุปเราสองคน...คบกันแล้วนะครับ” พชรพูดย้ำใบหน้าของเขาบ่งบอกถึงการรอฟังคำตอบ
