ภายในถ้ำที่มืดมิดลึกสุดในภูเขาอีกฝากฝั่งตรงข้ามกับหมู่บ้านบูรบุรี หญิงสาวในชุดเครื่องทรงเสื้อผ้าแถบสีแดงเลือดหมูทั้งร่างได้เปิดเปลือกตาขึ้นหลังจากที่นั่งสมาธิอยู่นานตั้งแต่เมื่อวานเย็นในมือกำหมัดแน่นจนธำรงค์มรกตในนิ้วบาดแทงผิวเนื้อจนเลือดซิบ
ดวงตาสีแดงฉานดุดันเมื่อเห็นภาพในนิมิต อุตส่าห์ร่ายเวทย์มนต์บังตานำพานางผู้เป็นศัตรูเสี้ยนหนามของหัวใจไปให้ยายสมิงแก่แต่ก็ยังไม่วายบริวารผู้ภักดีของนางมาช่วยไว้ ซ้ำคนที่ตนรักสุดหัวใจอุ้มพานางกลับยังวังบาลเสพสมพาสกันในนิมิตฝันเสียอีก ยิ่งมองเห็นยิ่งทำให้เกิดความคับเค้นใจนัก
“เหตุใดเจ้าแม่ของข้าจึงได้มีสีหน้าเช่นนั้น มีกระไรกวนใจเจ้าแม่อีกรือเจ้าคะ” นาคีบริวารผู้จงรักภักดีเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่นั่งเฝ้าผู้เป็นนายไม่ห่างตลอดเวลาที่คีภัทราเข้าสมาธิ
“เพราะเหตุใดกัน! เหตุใดเจ้าพี่ถึงได้ทำถึงขนาดนั้น!! เหตุใดต้องยอมแหกกฎฟ้าเพื่อสมสู่กับมัน!! นางมนุษย์ชั้นต่ำ!
