Hinanap ng mga mata ko si Louisse pero wala akong makita. “Leon! Wow! Ang laki ng isda. Saan niyo ‘to nahuli?” tanong ni Cristina sa ‘kin. She’s smiling like nothing happened. “Where are they?” I asked her. Her forehead knotted. “Who?” “Louisse and Cel,” I answered. I saw her heaved a sigh and smiled at me. “We have a small understanding and they choose to leave. It’s fine, okay pa naman tayo rito lahat eh. Just like the good old days. Hayaan mo na at mga bata pa ang mga ‘yon,” aniya. Napatingin ako sa langit and it’s getting darker. Mukhang uulan pa. “What the hell did you just do? Nasa gitna tayo ng gubat,” I hissed at her. Akmang aalis pa ako nang hawakan niya ang kamay ko. “Leon, where are you going?” tanong niya. Mukhang hindi pa gusto ang ikinikilos ko. “Bitiwan mo a

