Chapter 37
"Mama!" I woke up with unbearable pain. Naninigas na ang tiyan ko at hindi na ako mapakali. Parang may humihila sa loob ko, pababa, paalis. Ang bawat paghinga ay may kasamang kirot, at ang mga kamay ko ay nanginginig sa kaba. Narinig ko ang mga yapak ni Mama pataas ng hagdanan. Nang makita niya ang lagay ko, agad niya akong dinaluhan. "Omy gosh... we need to go to the hospital." Nanginginig ang boses niya, pero pilit niyang pinapakalma ang sarili. Nakita ko sa mga mata niya ang takot, pero mas nangingibabaw ang tapang—para sa akin. Habang tinutulungan niya akong bumaba ng hagdan, halos hindi ko na maramdaman ang mga paa ko. Ang bawat contraction ay parang alon ng sakit na hindi ko mapigilan. Parang may gustong kumawala sa loob ko, at wala na akong magawa kundi ang huminga ng malalim at
- Writer
