Kapı hâlâ çalıyordu. Kaan Ayşe’ye:
“Sen her şeyini topla, iz kalmasın. Ben mercekten bakayım. Kaan, bu kadın başıma bela oldu.”
Ayşe: “Kim?”
Kaan: “Alev.”
Ayşe: “Sen var ya, boku yedin biliyor musun?”
Kaan Ayşe’ye: “Sen saklan. Bu seni burada görse yüzüne kezzap attırır. Manyak bu kadın ya.”
Kaan kapıyı açtı.
Alev: “Sen beni neden bekletiyorsun kahramanım?”
Kaan: “Sen neden baskın yapar gibi geliyorsun? Ne bileyim, Hakkı’yla pavyona gidince kıskandım. O pavyondaki orospulardan birini atmadın değil mi evine?”
Kaan: “Atsam ne yapacaksın? Sana hesap mı vereceğim? Sen ne kendi kendine gelin güvey oldun… Uyumak istiyorum. Bir daha benim evime kafana göre, destursuz baskına gelir gibi gelme. En nefret ettiğim şey.”
Alev: “Özür dilerim Kaan, benim kafamın tasını attırma ya. Ben bekar bi
