Kaan: “Ben Alev Hanım’la geldim. Onun yanında duruyorum.”
Korumalar: “Sen geç, aşağıda bekle.”
Kaan: “Hayır efendim, ne münasebet? Benim burada kimseye zararım yok.”
Adamlar: “Faydan da yok. Buranın güvenliği bizden sorulur.”
Kaan: “Ben inmem.”
Adamlar: “O zaman git, uzaktaki köşede bekle.”
Kaan öfleyerek öbür tarafa geçti. Korumalar kendi arasında konuşuyordu. Kaan da kulak verip dinlemeye başladı. Önce havadan sudan konuştular. Sonra:
“Hasan abi çok öfkeli. Bu Hakkı’dan şüpheleniyor. Çoktandır Hakkı kendini uyanık sanıyor; alttan iş çeviriyor. Sanki Hasan abim salakmış gibi kandırmaya çalışıyor. Suyu ısındı bunun. Az kaldı, bir hatasını görürse indirir valla.”
Tam o sırada içeriden Alev bağırmaya başladı:
Alev: “Hasan! Alın şu orospuyu! Hakkı Efendi’yi de arayın, aklını başına a
