Çocuk:
“Ben bilmem. Bizde aile büyüklerinin sözünün üstüne söz söylenmez.”
Elif:
“Nasıl yani? Sen mal mısın?”
Çocuk:
“Ağzını bozma!”
Elif:
“Dur, daha da bozayım… Sen iradesi olmayan süzme bir salaksın.”
Çocuk:
“İstediğini söyle. Ben seni beğendim, tamam mı? Seni çoktandır tanıyorum ve seni hep izliyordum. Seni çok beğeniyorum, tamam mı? Seni alacağım ve karım yapacağım.”
Elif:
“Ben de seni okumuş, aklı başında biri zannediyordum.”
Çocuk:
“Ne oldu? Sevdiğin biri mi var?”
Elif:
“Ne yapacaksın?”
Çocuk:
“Nasıl ne yapacağım? Karım olacaksın yakında.”
Elif:
“Sen ciddisin!”
Çocuk:
“Ne yani, çocuk oyuncağı mı sandın sen bu işi?”
Elif:
“Babamın bulacağı adamdan ne beklenirdi ki zaten…”
Çocuk:
“Sen kendini ne zannediyorsun ya? Hadi gel, pazar nişanımız var. Alışveriş yapalım
