Kaan yumruğunu yandaki duvara vurdu. “Sabırlı olmalıyım…”
Elif ve çocuk yemeklerini yediler.
Ramazan: “Gel beni dinle. Bugün bu alışverişi bitirelim. Yüzükleri de alalım. Çok yakın arkadaşım var kuyumcu, en güzel parçalar onda var. Ne istersen al.”
Elif’in elini tutmaya çalıştı.
Elif ellerini kaçırdı: “Benden uzak dur!”
Elif: “Neden seni sevmeyen biriyle evlenmek istiyorsun?”
Ramazan: “Benim sevgim ikimize de yeter.”
Elif: “Çok film izlemişsin.”
Ramazan: “Hadi gel çıkalım, çok işimiz var.”
Elif: “Tamam.”
İkisi birlikte kasaya doğru gittiler. Elif etrafına bakınıyordu. Kaan onu uzaktan izliyordu. O kadar özlemişti ki… Boynunda hâlâ Kaan’ın aldığı kolye vardı. Kaan çok mutlu olmuştu.
Ramazan hesabı ödüyordu. Elif etrafına bakıyordu. Bir an Kaan’ın olduğu yere döndü ve Kaan’a doğru
