Nişanın ardından düğün günü belli oluyor. Bin dokuz yüz yetmiş yedi yılının mart ayının yedisi. Her iki ailede de bitmeyen bir düğün telaşı. Yağız hayatının en mutlu günlerinde. Bir kanatları eksik, onlar da olsa uçacak. Yaşamının hiç bu kadar dolu dolu ve anlamlı oluşunu daha evvel yaşamamıştı. Aracının sürücü koltuğuna oturunca önce dikiz aynasında saçlarını elleriyle düzeltiyor. Sonra dönemin güncel bir pop parçasını hem ıslıkla çalıyor hem arada söylüyor:
-" Ahh bu hayat çekilmez! Sen olmasan canım ahhh bu çile çekilmez!" Keyfi yerinde. Figen'i ve ailesini alacak evlerinden. Beyaz eşyalar alınmıştı. Bugün de mobilyalar seçilip alınacak. Yorgun düşen annesi:" Siz kullanacaksınız nasıl olsa! Beni bugün elleme! Figen ve ailesiyle gidip bakın!" demiş ve tüm ısrarlarına rağmen gelmemişti.
