Akşama doğru Yağız misafirlerle eve dönüyor. Figen'in annesi önde yürüyor,Figen ile kendi el ele, kadının arkasında. Semra ile annesi kapıda karşılıyor onları. Hepsinin yüzünde yorgunluk dolu bir mutluluk ifadesi. Gülsüm koltuğunda anakraliçe edasıyla oturuyor. Alış-veriş sırasında ikinci planda kalmak hoşuna gitmiyor. Kendini ihmal edilmiş hissediyor. Konuklara belli etmiyor bu halini, oturduğu yerden doğrulmaya çalışarak:
-" Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz!" derken gözü Yağız'da. Yağız onu bilmez mi hiç?! Anında anlıyor onun içerlediğini.
-" Sultanım benim! Tüm haşmetiyle beni beklermiş!"
-" Sus! Git anana şöyle bunları! Bu laflarla beni kandıramazsın!" derken farkında olmadan yeni yetme bir kızın tripleri içinde. Seviyor aslında böyle nazlanmayı. Figen ve annesi:
-" Hoş bulduk!" Ka
