Figen bebeğinin dünyaya gelmesi için artık gün sayıyor, eli kulağında. Hastane için kıyafetleri bir çantaya konmuş hazır bekliyor. Günler yine aynı şekilde geçiyor. Yağız işe giderken onu annesine bırakıyor, akşam yemeğini beraber yiyiyorlar ve uyku zamanı evlerine dönüyorlar. O akşam da yemekler yenmiş, çay keyfi yapılıyor. Gülsüm, öğrendiği acı gerçekten sonra pek bir sakin ve uyumlu. İşi gücü torunuyla diğerlerini güldürmeye çalışmak. Aklından hiç çıkmıyor hastanın moralinin iyi olması gerektiği. Eski nazlarını bir yana bırakmış güleç ve sevecen. Eskilerden bir şeyler bulup bulup anlatıyor durmadan. Genç kızlık anıları, evlilik anıları ama bu aralar doğum anıları. Başlıyor yine en baştan:
-" Kudret'e hamileyim o vakitler. Aynen böyle karnım burnumda. Dedenin şehre gideceği tuttu. Kayna
