Figen birkaç gün hastanede kaldıktan sonra evine dönüyor. Bu arada bebeği merak eden Gülsüm yerinde duramıyor heyecandan. Gelinin hastalığını falan unutuyor, tek derdi torununun oğlunu görebilmek.
-" Hadi ne zaman gideceğiz?! Hadi artık akşam oluyor!"
-" Anne dur, çıkarız birazdan!"
-" Tabiî sen gördün bebeği ama, ben göremedim! Merak ediyorum yahu! Dedeye benziyor mu acaba?!"
-" Aman anne! Benzemese bile sen benzetirsin." deyip gülüyor Zehra.
-" Terbiyesiz! Sen kendinle alay et! Küçük bir kaseye un koy biraz, giderken yanımda götüreceğim."
-" Unu ne yapacaksın orada?!"
- "Cahil! Gidince anlarsın! Az bir şey, bir kaşık yeter de artar bile."
Gülsüm karşılık vermiyor bu sefer, kaynanasının dediğini yapıyor. İhtimal eski adetlerden birini yapacak. Kendinin bilmemesi de doğal, onca yıl
