Sabahın ilk ışıklarında çalan telefonla uykulu gözlerini araladı Evin;
-“Devran.” dedi uyku mağruru sesiyle.
-“Günaydın güzelim”
-“Günaydın hayatım, günaydın da saat kaç?”
-“6 buçuk.”
-“Eee hayırdır Devrancım, bu sabah ki derdin ne ?”
-“Sensin güzelim, sende ala derdim mi var benim.”
-“Öyle mi? Dert mi oldum daha iki gün olmadan Devran ağa.”
-“Evet. Derdim de dermanımda sensin çavê şevê. En güzel derdim sensin.. hadi kalk bakalım artık kapıdayım.”
-“Kapıda mı ?”
-“Evet güzelim, hadi hazırlan in aşağıya bekliyorum seni.”
-“Ee gelsene sevgilim yukarıya, içerde bekle kapıda neden bekliyorsun?”
-“Yok yavrum, iyi böyle hadi hazırlan sen.” diyip kapattı telefonu Devran.
Laf söz gelsin istemiyordu sevdiği kadına, ondan evine girip çıkmayı uygun bulmuyordu.
Aradan geçen yarım saati
