Bring me to Paradise

chapter 6

Pasado alas singko pa lang ng umaga nang nagising ako, nag alarm clock ako upang magising ng maaga dahil iyon ang bilin sa akin ni tita Adie. Binigyan din niya ako ng books, listahan ng dapat kong gawin upang makuha ko agad ang dapat gawin at nakalagay dun ang ipagluto ang pamilya ng almusal.

Ginawa ko agad ang almusal na gustong gusto ng pamilya, para sa akin madali lang naman gawin dahil binigay ni tita Adie ang ingredients at paano ito gawin o lutuin.

Gumawa ako ng Pan con Tomate (Tostada de Tomate): Ito ang pinakasikat na almusal. Ito ay toasted na tinapay (madalas ay baguette o barra de pan) na kinuskusan ng bawang, pinahiran ng dinurog na sariwang kamatis, at diniligang ng olive oil at kaunting asin. Kadalasan ay nilalagyan din ito ng Jamón Serrano (Spanish ham).

Hinanda ko na ang lahat, ayon kay tita Adie isa isahin kong kakatukin ang kwarto kaya iyon agad ang ginawa ko. Pero bago pa ako nakatungo sa kwarto ng amo ko lumabas na ang mga ito kaya agad kong binati ng magandang umaga at sinabing nakahada na ang almusal nila. Tumango lang ang mga ito at nagpasalamat. Napangiti ako, totoo nga pa lang mababait ang mga ito. Dumiritso ako sa kwarto ng kanilang anak na lalaki, dahil wala pa ito. Hindi naka sara ang kwarto, nakaawang ito ng kunti kaya napasilip ako.

"Sh*t" Napa awang ang aking bibig, at napamura ng mahina.

Sino ba naman ang hindi mapapamura, wala itong damit pang itaas at tanging boxer lang. Kitang kita ko ang kabuunan nito, lalo na umbok sa kanyang harapan.

Napaatras ako ng kaunti ng mapansin ako nito sa pinto.

" ¿Sabías cómo llamar a la puerta?"

"Sorry po sir, nakabukas po kasi ang pinto kaya napasilip ako ... Ahmmm.. Paano ba ito?" Napasapo sa aking bibig nang lumabas sa bibig ko ang tagalog words.

"What? Please don't talk to me to your language I can understand you! I said, did you know how to knock on my door?" seryusong saad nito at agad nagdamit at panjamas at lumapit sa akin.

"Lo siento, po." tanging naging tugon ko. Humingi ako ng paumanhin sa kanya. Tumungo ako, at hindi ko kayang salubungin ang kanyang matalim na tingin.

¿Puedo salir de la habitación ahora? I said can I leave my room now?"

"Sorry po," agad akong lumabas ng kwarto..

Ang kagagahan ko, nakaharang pala Ako sa kwarto. Nakakainis! Unang araw pa lang ng trabaho palpak na agad ang ginawa ko. Tuloy tuloy ako sa aking paglalakad at hindi na sumulyap man lang sa lalaking nasa likuran ko hanggang sa makarating kami sa hapag kainan.

""Ohh son, so you've met mommy Adie's niece. Ciara, meet my only son Calle." saad ni ma'am Ella.

Tumango lang ako at ngumiti.. Calle pala name ng supladong ito sa isip isip ko. Tumingin lang ito sa akin na parang wala lang.

" Son, can I ask you a favor? Can you accompany Ciara to school? I want her to study and finish her studies," saad muli ni ma'am Ella na humawak pa sa balikat ni Calle.

"Mamá, hoy tengo que trabajar y tengo muchas reuniones," agad na tugon ni Calle.

Medyo naintindihan ko ang sagot ng mukong dahil alam kong sinabi nito na may trabaho siya at maraming gagawin.

"Is it okay if Ciara is in front of us, let's not speak Spanish words because she won't understand them?" seryusong saad muli ni ma'am Ella.

Hindi tumugon si Calle at tumingin lang ito ng malamig sa akin.

" Ma'am, you said earlier you want me to go school? Why ma'am? I'm here for work not for study?" tugon ko kay ma'am Ella.

"Don't call us ma'am or sir, call me papa and mama if you want. And you heard right, you're going to study again, my wife and I have already discussed that," ang tumugon naman ay si sir Marvin.

"But.."

" Shesssh that's enough, sit down and eat because Calle will join you at school. You'll still work with us, don't worry. I already told Adie my plan. You work here, while studying, that final Ciara," tanging saad muli ni ma'am Ella.

"Okay po ma'am Ella." Naiilang pa akong sumabay sa kanila kumain. Pero alam ko naman na sumasabay sa pagkain ang katulong ng mga ito, katulad ng sinabi ni tita Adie.

"Don't worry, Ciara, you won't be studying in senior high school anymore, you'll be going straight to college I've already made your studies, as long as you enjoy, your stay here," saad naman ni sir Marvin.

Tumango lang ako, tumingin ako muli kay sir Calle, pero hindi man lang ako sinulyapan nito kaya pinagtuunan ko na lang ng pansin ang pagkain. Pagkatapos kumain, agad kung hinugasan ang mga pinagkainan dahil sinabi ni sir Calle na magmadali ako. Mabuti na lang, mabilis akong kumilos agad akong nakapag ayos ng sarili at naligo upang maging presentable naman akong haharap kung sino makakausap ko sa eskwelahan na papasukan ko. Hindi pa rin ako makapaniwala na mag aaral ako dito at matutupad ang naudlot kong pangarap.

Walang nagsasalita sa pagitan namin ni sir Calle kaya nanatili na lang akong tahimik habang pinagmamasdan ang paligid patungo sa eskwelahan.

"Wait for me," mahinang saad nito nang mag park kami sa parkeng lot ng eskwelahan.

Aba gentleman naman pala, at pinagbuksan ako ng pinto. Inikot ko ang paningin sa paligid napakalawak ng eskwelahan parang wala pa sa 1/4 ang eskwelahan namin sa probinsya. Maraming studyante sa paligid, tingin ko mag eenrol din ang mga ito. Sakto pala ang tungo sa bansang ito dahil mag uumpisa pa lang ng ng unang yugto ng eskwela. Tahimik lang ako na sumunod kay sir Calle, kung saan man ito pupunta at gagawin. Wala naman akong ginawa, dahil ito na ang nakipag at nag asikaso ng mga dapat kong kailangan para sa enrollment. Agad kaming bumalik sa parking lot ng matapos kami sa dapat naming gawin.

"So, what is your plan? You come with me to my office or you back to our house?" seryusong tanong ni sir Calle.

"Ahmm.. back to your house sir, I have a lot to do po," tanging tugon ko.

"Stop calling me sir, I'm not your boss," seryusong tugon nito.

"Po?" Napakunot ang noo.

"Nada.. Get it the car, I bring you home," muling seryuso saad nito.

"Sayang ang kagwapuhan, apaka suplado," bulong ko habang pasakay sa sasakyan.

"Did you think I can't understand you?" Kunot noong tumingin ito sa akin nang nag start na siya pa andarin nag engine.

Ngumiti ako at suminyas ng peace pero walang epekto dahil nanatiling nakakunot ang noo nito.

Natawa ako, sa isip ko dahil naisip ko totoo kayang naiintindian niya ako, or alibi lang. Pero kung totoo na naiintindian niya ako baka naturuan ito ni tita Adie.

"Sir.. You know how to smile?" saad ko na na nakangiti pa sa kanya.

Tumingin lang ito, at nanatiling seryuso kaya hindi ko na inabala pang kausapin dahil mukhang allergy ako sa kanya.

Napakagat ako sa labi nang biglang sumagi sa isip ko ang pangyayari nang makapasok ako sa silid niya, biglang kong naalala lang kanyang magandang pangangatawan at ang malaking naka umbok sa kanyang harapan kaya nasapo ko ang aking mukha. Pakiramdam ko namumila pisngi ko lalo na katabi ko ang taong naiisip ko.

"Are you crazy?" mahinang saad nito.

Umiling iling ako.

"Tskk...You acting weird," muling saad nito.

Hindi ko siya magawang tingnan dahil pakiramdam ko pag tumingin ako sa kanya. Ang una kong titingnan ang anyo sa harap nito kaya napapikit na lang. Hayss... Bakit sa dami pa naman na sumagi sa isip ko iyon pang bagay na iyon, nakakahiya tuloy para talaga akong baliw sa pagkakataon na iyo.