Cruel Billionaire to his Saleslady(Saleslady series 2) (Complete)

Chapter 16

The punishment

Masaya siyang umuwi paglabas niya sa trabaho kasama ang kaibigan niya. Inusisa nito ang laman ng paper bag na bigay ng guard sakin. Pero hindi ko hinayaan na bukalkalin niya ang loob niyon. Hindi ba ito makapaghintay na sa apartment na lang namin ito tignan eh, ang daming empleyado ang naglalabasan na.

Pasaway talaga ang babae na ito. Inagaw ba naman at tinignan ang laman sa loob ng paper bag. Sa totoo lang minsan nakakainis ang ugali nito hindi marunong huminahon o magsalita ng hindi naka-volume ang boses.

"Pwede ba Wenneth, alam mo na ngang pinagchichismisan ako dito, mas lalo mo pang pinapalala. Oh, sayo na yan. Para matahimik kana diyan! Ipagsabi mo na sa mga kapareho mong chismosa!"iniwan na niya ito sa labas ng Mall at nagmartcha na paalis doon.

Naiinis lang kasi talaga siya na hindi man lang ito mag ingat sa mga sinasabi niya. Hindi man lang hinaan ang boses. At lalong wag naman sana magbanggit ng kung ano-anong pangalan. Mas lalo lang niya ako pinapahamak eh. Sekreto na ngang binigay ng guard iyong paper bag itong babaeng ito masyadong maingay. Nakakagigil.

Binilisan ko pa ang paglalakad kahit nakasunod ito sakin. Kahit pa naman magsorry siya o ano. Eh, may mga nakarinig na. Ano pa nga ba ang magagawa niya. Anong idadahilan niya na naman. Siguradong todo chismis na naman sila sakin. At ipagkalat na naman sa ibang department.

'Yong bulalas ng kaibigan niya kanina napakalakas. "waw cellphone ang ganda, sino nagbigay si Sir Waylen ba o sir Nathan?"ay bwesit talaga. Maktol niya sa sobrang inis.

Naiintindihan ko na excited siya sa nakikita pero kunting pag-iingat naman. Kunting hina naman ng boses. Isipin naman niya sana ako sa kahihinatnan ng sinabi niya, kung tama ba iyon. Kung wala bang makakarinig. Nanggigil siya sa inis. Hindi niya mapigilan na mapaluha sa kainisan.

Nagba-vibrate ang cellphone niya sa bulsa pero hindi niya iyon pinansin. Patakbo na siyang lumapit sa apartment ng makitang malapit na siya. Hindi na rin niya pinansin ang pagtawag ng kaibigan niya sakin.

Hindi naman ako nagtatampo. Sobrang naiinis lang ako. Ipapakita ko naman iyon sa kanya pero hindi sa labas ng Mall. Pwede naman kalkalin sa Bahay ah. Hindi ba siya nag iisip. Ah! Bwesit talaga.

Agad nagtungo sa kwarto at kumuha ng damit pamalit para makaligo na agad ng mawala ang inis at init ng ulo niya. Hindi niya ito pinansin at diretso lang siya sa banyo. Mukhang nag sisi naman ito sa nagawa niya pero kasi hindi gano'n 'yon kadali. Tampulan na naman ako ng mga katrabaho sigurado sa Mall bukas.

Mag i-imbento na naman ang mga katrabaho nila ng kung ano-ano. Kawawa na naman ako na todo Iwas at hindi na naman maging komportable sa trabaho ko. Napasabunot siya sa buhok dahil sa inis.

Tapos na siya sa paliligo at papasok na sana siya sa kwarto ng yakapin siya bigla ni Wenneth, hindi siya umimik dahil wala naman siyang sasabihin dito. Sumimangot na lang siya.

"Uy frenny sorry na. Alam ko hindi na mababawi ang sorry ko dahil may ilang nakarinig na sa sinabi ko. Hindi ko sinasadya. Excited lang talaga akong makita ang laman ng paper bag."nahihiya nitong sabi sa'kin.

"Sa una palang sinabihan na kitang wag maingay at wag magtanong. Dito na lang sa apartment natin tignan pero hindi ka nakinig sa akin. Kung sinasadya mong gawin iyon para mas lalo ako pagchismisan sa trabaho ay sana nilubos lubos mo na!"sikmat ko sakniya.

"Hindi gano'n ang intensyon ko. Alam ko mali ako sa part na iyon. Sorry talaga."

"Hindi mo kasi nararamdaman ang nararamdaman ko kapag nakakarinig ako ng masasakit na salita mula sa mga katrabaho natin. Hindi mo alam kong gaano ako nasasaktan. Umiiwas ako sa ibang katrabaho natin dahil ayokong mas lalo nila akong pasaringan. Kinakaya ko lahat dahil sa trabaho. Alam mong kailangan na kailangan ko ang trabaho. Nasasaktan ako pero hindi ko pinapakita na naapektuhan ako pero sa loob ko, sa puso ko durog na durog ako! Tapos.... Tapos dinagdagan mo pa!"umiiyak na niyang sabi.

Mas lalo naman niya akong niyakap ng mahigpit.

"Gusto ko ng magpahinga."Sabi niya.

Kumalas naman na ito sakin hindi ko na nilingon pa. Kapag kasi patatawarin ko kaagad mamimihasa na ito at hindi nito seseryosohin ang pagtatampo ko. At uulitin na naman niya iyong ganoong kakulitan nito.

Nakahiga na siya at tinignan ang cellphone niya. Napabangon siya sa gulat. Namimilog ang mga matang nakatingin sa screen ng cellphone niya.

"Bakit ang dami niyang miscalled? Anong sasabihin ng Panis na Ulam na ito."tanong niya sa sarili.

Kinakabahan na hindi na naman siya mapakali. Anong kailangan nito at tumatawag sakin? Napaigtad pa siya ng makitang tumatawag na naman ito.

Hindi niya alam kung sasagutin niya o hindi. Baka naging dinosaur na naman ito dahil hindi ko sinasagot ang mga tawag niya. Sa huli sinagot na din niya.

"H-hel....."nailayo niya ang cellphone niya dahil sa lakas ng boses nito sa kabilang linya. Galit na nga si Panis na Ulam. Diyos ko naman. Paano na ba ito.

"Why did you take so long to answer my call? Damn!"sigaw nito sa kabilang linya.

"E-eh Sir kasi---"napakagat labi siya sa kaba ng sumingit na naman ito.

"You better to make a good excuses. If its not, you better prepare yourself for me!"galit parin nitong sabi sa'kin.

"Sir ano po bang kailangan niyo at tumawag po kayo?"lakas loob niyang tanong.

Hindi niya pinansin ang galit at pag-english nito. Bahala siya sa buhay niya. Pwede naman ito magtagalog ah. Nakakaintindi naman siya kaya lang mas maganda kapag Tagalog ng maintindihan ko ang ikinagagalit niya.

"Ikaw...Ikaw ang kailangan ko! Kailangan ko ng maningil!"gigil na sabi ng nasa kabilang linya.

"Halla Sir. Wala pa po akong pera. P-pwede pong ikaltas nalang sa s-sahod ko next month. H-hindi naman po siguro masyadong m-mahal 'yong gamot na b-binili niyo po!"nagkandautal pa niyang sabi sa Boss niya.

Pero humalaklak lang ito sa kabilang linya. Kinilabutan siya sa paraan ng pagtawa nito.

"Hindi mo ba narinig na Ikaw ang kailangan ko. Lumabas ka na diyan kanina pa ako dito sa labas ng bahay niyo."inis nitong sabi.

"Bakit po. M-matutulog na po a-ako."kinakabahan siya.

"Lalabas ka o susunogin ko ang buong bahay na tinitirhan mo ngayon. Madali lang naman ako kausap."

"Halla sir! H-huwag ka namang mangdamay ng ibang tao."diyos ko tulungan mo ako.

"Ang dami mo pang sinasabi. Naghihintay ako dito sa labas. Kapag wala kapa dito ng limang minuto alam mo na ang mangyari Ikaw at Ang mga taong nakatira sa Bahay na iyan ay idadamay ko sa pagsunog diyan sa apartment niyo!"sigaw nito sa'kin.

Sobra siyang kinabahan sa sinabi nito. Baka tutohanin nito. Dinosaur pa naman ito baka bumuga ng apoy. Kapag sinabi pa naman nito tutuhanin talaga niya. Paktay na. Bakit na naman ba kasi bigla biglaan itong tumatawag at pinapalabas ako. Eh d'ba busy ito. At hindi ba nito alam na gabi na.

"I'm counting!"galit na sabi nito.

"A-andiyan....n-nandiyan na po!"patakbo siyang lumabas ng kwarto pero ramdam niyang umuga ang dibdib niya. Bwesit wala akong bra. Patakbo ulit siyang pumasok sa kwarto.

Agad hinubad ang maluwang na tshirts at basta nalang isinuot ang bra na hindi pa na lock sa likod at mabilis ng lumabas ng bahay. Sinigurado muna niyang nakalock ito bago tarantang bumaba ng hagdan.

Sabi niya nandito siya sa labas asan ang lalaking iyon? Sa loob-loob niya. Palinga-linga siya sa paligid. Wala siyang makitang Panis na Ulam na nilalang sa paligid.

Tinatakot lang ba niya ako o ginu-good time? Nakakainis naman siya. Sa sobrang kaba ko kanina ito lang mapapala ko. Pinagmukha akong tanga.

Aakyat na sana ulit siya sa hagdan ng may bumusinang sasakyan kaya napatigil siya at lumingon sa sasakyan na bumubusina. Nakita niyang nakatayo sa labas ng sasakyan si Sir Panis na Ulam. Halos mapanganga siya sa gulat at takot.

Paano eh, masamang nakatingin lang naman ito sakin. Ito nanaman 'yong kilabot kung nararamdaman at kaba sa dibdib.

"Lalapit ka ba o kakaladkarin pa kita pasakay ng sasakyan ko!"mahina pero pagalit nitong sabi sa akin.

Atubili siyang lumapit pero para hindi na ito magalit ay agad na siyang naglakad palapit sa sasakyan ng Boss niya.

"Baki---aray!"bahagyan siyang napasigaw sa paghablot nito sa akin.

"Ang arte mo!"sikmat nito sa'kin. "Pasok!"pagsigaw nitong sabi.

Wala itong pakialam sa mga tao sa paligid na basta na lang sumigaw sigaw. Hindi lang ito mayabang, napakasiga pa. Parang kanto boy kung umasta.

"Sa condo ko sa Taguig, Dante!"

"Ok Boss!"at agad nitong pinasibad ang sasakyan.

Anong gagawin namin doon. Bakit pa niya ako isinama akala ko ba mag-uusap lang kami o gusto lang niya ako makita. 'Tsk! Nagiging pilingera ka na naman. Diba sabi niya maniningil na siya sayo!"sita ng utak niya.

"B-bakit po isinama mo pa ako S-sir?"hindi nakatiis na tanong niya sa Boss niya.

Agad naman itong lumingon at sinamaan ako ng tingin.

"Parang nagtatanong lang eh."bulong niya.

Nagulat siya ng haklitin na naman nito ang braso ko. Anong meron sa braso niya na palagi na lang nilang hinihila. Nalamog na sa kakahawak ng mahigpit. Hindi pa nga gumagaling eh, ito nanaman ang napuruhan. Kung pwede naman sa kabilang braso ko naman sa loob-loob niya.

Pinilit niyang tanggalin ang kamay niya dahil nasasaktan na ako. "N-nasasaktan ako...maawa ka naman sa kamay ko alam mo na ngang may pasa dadagdagan mo pa!"ngiwi niyang sabi.

"Dadagdagan ko talaga kapag hindi ka sumunod sa gusto ko. Hindi lang ito ang aabutin mo sakin kapag nakita ulit kita sa pangatlong pagkakataon na magkausap kayo ni Nathan."

"Magkaibigan lan---"napaigtad siya ng bulyaw niya ako.

"Shut up!"

Hindi na lang siya umimik at hinaplos haplos ang kawawa niyang braso. Masakit sobra. Hanggang saan pa kaya ang pagpapahirap na pagsubok na ito sa'kin, Jesus Christ?

Wala na bang ibang gawin Ang mga taong ito kundi ang saktan ako? Anong mapapala nila kapag nasaktan nila ako. Sumaya ba sila? Yumaman ba? Matatawag bang Isang tagumpay ang pananakit sa ibang tao? Mindset lang iyan ng mga inggetira. Ang masasamang tao at mga ambisyosa.

Hindi niya namalayan na tumulo na pala ang mga luha niya sa pisngi. Sobrang pahirap naman ang pagsubok na ito sakin Jesus Christ.

"Baba!"malakas na boses na sabi ng Boss niya. Napaigtad pa siya. Hindi na yata mawala wala ang pagkakagulat sa lahat ng bagay. Kailan ba ako masasanay sa kakabulyaw niya sakin.

Taranta siyang lumabas ng sasakyan. Ito naman ay pinagbuksan ng driver niya. Palihim siyang umirap. Napakabatugan naman ng lalaking ito mahirap bang magbukas ng pintuan. Sa loob-loob niya.

"Follow me!"masungit nitong sabi. Agad naman siyang tumalima at sumunod sa likuran niya. Kinakabahan siya sa anomang mangyari.

Wala silang imikan sa loob ng elevator. Syempre wala naman akong sasabihin sa Panis na lalaking ito eh. Dinadagdagan na naman nito ang pagkainis ko sa kaniya.

"Get in!"

Sumimangot siya. Super bossy. Akala mo hari. Well, Hari..hari ng kasamaan pwede pa at bagay naman iyon sa Panis na Ulam na ito.

Napanganga na naman siya ng nakikitang naghuhubad na ito ng jacket na pang opisina. Hay pati iyon hindi ko alam pangalan. Basta 'yon na iyon.

Lumingon siya at umangat kunti ang mga labi nito. Hindi iyon ngiti dahil kinilabutan siya sa ngiting iyon.

"Are you clean?"tanong nito bigla.

"H-ha?"nalito siya. "Malinis naman ako kaliligo ko lang kaya kanina."wala sa sariling sagot niya.

Humalaklak na naman ito pero iba 'yong tunog ng tawa niya parang tawa ng kapre...tsk halos batukan na niya ang sarili dahil hindi pa naman niya naririnig tumawa ang kapre. Pinapaamoy lang nila ang mabahong amoy nila na parang anghit at amoy sa paa.

"Are you a virgin? Ilan ng mga lalaki ang nakagalaw sa'yo? Did you had s*x with Nathan?"sunod-sunod nitong tanong sakin.

Napapanganga akong napatingin sa lalaking ito. Pinamulahan pa siya sa mukha sa mga tinanong nito. Ibig niyang sabihin.... Diyos ko. Wag naman po sana.. Double ang kabang naramdaman niya sa oras na iyon.

"Answer me! Nakakainis ka! Parang sa bato ako nakikipag usap. F*ck!"nakakarami na din siya ng mura. Mukha na siyang demonyo.

"W-wala...wala pa po a-akong karanasan S-sir."kinakabahang utal niyang sabi.

"Hubad!"galit niyang sabi.

Napaatras siya. Nahintakutin siyang tumingin sa kaharap.

"B-bakit po ako maghuhubad?"tarantang sagot niya.

"Dahil ngayon na ako maniningil! And also I want to punish you for not always obeying me!"

"M-may..."anong idadahilan niya? "M-may regla po a-ako."Yuko niyang sabi.

"Hubarin mo ang panty mo kung totoong may regla ka! Dahil kapag ako pinagluluko mo. Malilintikan ka talaga saking babae ka!"pagalit nitong sabi.

Ayon na naman ang kaba ng dibdib niya. Nakakabingi parang may naghahabulan na daga..Hindi.. Naghahabulan na ipis sa dibdib ko. Paano na 'to Jesus Christ.

"Hubad! O, ako na ang maghuhubad sa'yo. Ako na ang magpupunit sa damit mo at hubad baro kang uuwi ng apartment niyo. Now choose?"sigaw niya sakin.

Nag atubili siyang gumalaw. Hindi niya alam ang gagawin. Hindi siya makakatakas dito kahit anong pilit niyang tumakas. Baka saktan pa niya ako or baka ang malala gahasahin niya ako.

Sunod-sunod siyang umatras ng maglakad na itong papalapit sakin. Napatigil lang siya ng wala na siyang maatrasan.

"So ano? Magtago-taguan ba tayo. Maghabulan? O, ano? Mamili ka dahil kapag Ikaw nahawakan ko sira agad 'yang suot mo. Now mamili ka. Taas o baba?"titig nito sa'kin.

Natakot siyang tumingin dahil kapag tumingin siya dito baka kakainin na niya ako ng buong-buo.

Taas daw o baba. Pinapali ba ako kung sa baba ako matutulog o sa taas. Sana Jesus Christ tulungan mo ako sa pag sagot. Kahit simpling tanong lang bakit napakahirap naman yatang sagutin ito.

"Isa."bilang nito.

"Dalawa."

Ang bilis naman niya magbilang.

"Tat---"

"Sa baba po..Sa baba po ako matutulog."sagot niya agad.

"What the f*ck!"sigaw nito. "Sinong may sabing matutulog ka dito? Walang matutulog dahil maglalaro tayo magdamag!"nakakalokong ngisi nito.

Ayon na naman iyong kilabot na nararamdaman at kaba sa dibdib niya. Takot na baka kung anong gawin niya sakin.

"Please Sir.. Nagmamakaawa ako sa'yo. Pauwiin mo na ako."nagmamakaawang sabi niya. Pati boses niya nanginginig na rin sa takot.

"You already choose kaya halika ka dito." Sabay hablot sa braso ko at kinaladkad papalapit sa kama. Napatili siya ng ihagis siya nito sa ibabaw ng kama.

Tumalbog siya na halos mahulog na siya sa kama. Lumihis ang maluwang niyang damit pataas at pati bra niya tumaas din. Agad sana siyang bumangon pero agad nitong hinila ang Isa kong paa.

"You already choose kaya bare with me."agad nitong hinubad ang pang ibabang suot niya pati underwear niya nasama na din.

"Huwag S-sir. Maawa ka po sa'kin!"umiiyak na sabi niya.

"Alam mo ba kung gaano kasakit mabitin ha! Masakit na masakit."sikmat niya. "Kaya maniningil na ako ngayon!"

Nanlaban siya pero wala na siyang nagawa. Napasigaw na lang siya ng agad nitong ipinasok ang kahabaan nito sa agusan ko. Tumulo ang mga luha niya sa sobrang sakit.

Basta nalang nito ipinasok na parang hindi nakakatikim ang Panis nitong alaga. Halos mawalan siya ng malay. Mabuti nalang tumigil ito. Kung hindi baka mahimatay siya sa sakit.

Nakatayo ito sa gilid ng kama nito at hawak niya ang dalawa kung paa pataas at isinampay sa katawan niya. Binukaka pa talaga nito ang dalawang paa ko para maluwag itong makapasok sakin.

Gagong lalaking ito. Wala man lang awa sakin. Wala man lang ba itong konsensiya sa ginawa nito. Hindi ba niya naiisip na nagtataksil ito sa fiancee niya. Sinungaling na lalaki. Hindi ka karapatdapat na mahalin ng fiancee mo dahil iniiputan mo siya sa ulo.

Napakagago mo! Ninakawan mo na nga ako ng halik dati. Pati ba naman ang p********e ko ninakaw na mo din. Hinding hindi ko na hahayaan na pati ang puso ko nakawin na rin nito.

Never kitang mamahalin..Never kitang magugustuhan. Never as in never.