Gökyüzünde tek bir bulut yoktu. Rüzgar efil efil esiyordu. Yaban kır çiçekleri rüzgarın etkisiyle dans ediyormuş gibi oluyorlardı. Kızının bundan mahrum kalmasını istemediği için işlerini yarıda kesip çiftliğe gitti Arslan. Sürgülü kapı açılıp arabayı avluya sürdüğü sırada hemşirelerin sağa sola seğirttiklerini görünce geç kaldığını anladı.
Perihan hemşire "Arslan Bey mutfağa yemek için indiğimiz sırada kaçmış Serçe." Diye üzgünce mırıldandı.
Kızının bitip tükenmez bir enerjisi vardı. Evin dışında her yeri seviyordu Serçe. Arslan evde kalmasını tembihlediği sırada Serçe mini mini ellerini beline koyar küçük çenesini havaya dikip 'Bana Serçe ismini verip beni eve tıkıyamazsın baba' diye karşı gelirdi Arslan'a.
"Sorun değil Serçe'nin nereye gittiğini biliyorum rahatlayın biraz. Gidin
