“Malinaw ang pinag-usapan natin kanina, Ms. Persephone,” he paused and pointed to the floor. “Dito ka lang sa kwarto habang inaasikaso ko ang pagpapaayos sa gulong ng sasakyan. Kung kailangan mo mang lumabas, kailangang kasama ako. Bakit pagbalik ko, wala ka rito sa loob at bukas pa ang pinto? Sa tingin mo, anong iisipin ko?”
“I said I’m sorry!” Hindi ko na mabilang kung ilang beses akong humingi ng pasensya kay Sanches. Nakaligo at nakapagpalit na ako ng damit pero paglabas ko ng banyo, namumula pa rin siya sa galit at paikot-ikot sa unit namin.
His eyes widened. “Hindi mo puwedeng sabihing sorry lang, ma’am! Paano kung hindi kita sinundan? Paano kung matagpuan na lang kita na palutang-lutang doon sa parte ng dagat na pinakadelikado?”
“Sobrang natuwa lang naman kasi ako at may beach pa
